Aktywność prokoagulanta nowotworowego (CP) w przypadkach raka nerki - Darewicz, Barbara; Kudelski, Jacek; Chlabicz, Marcin; Konopko, Marta; Gorzel, Małgorzata; Szajda, Sławomir; Domel, Tomasz (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2003)
Skuteczność walki z chorobą nowotworową zależy od wczesnego jej wykrycia. W tym celu stosuje się m.in. biochemiczne markery nowotworowe. Ostatnio odkryty enzym, nazwany prokoagulantem nowotworowym (CP), w wykrywaniu choroby nowotworowej może być bardziej skuteczny od innych dotychczas stosowanych markerów w diagnostyce onkologicznej. Celem pracy była ocena aktywności prokoagulanta nowotworowego w surowicy krwi pacjentów z rakiem nerki oraz w tkankach raka nerki, jak również próba wykorzystania badania tego enzymu w diagnostyce onkologicznej układu moczowego. Badaniu poddano 23 osoby z rakiem nerki potwierdzonym histopatologicznie. Grupę odniesienia stanowiła krew pobrana od 15 osób zdrowych oraz tkanki prawidłowe pobrane śródoperacyjnie z miejsc sąsiadujących z nowotworem. Aktywność CP w surowicy krwi oznaczano metodą koagulacyjną wg Gordona i Bensona, wyrażając ją czasem krzepnięcia w sekundach (s). Aktywność CP w 10 proc. homogenatach tkankowych oznaczano spektrofotometrycznie metodą chromogenną według Collucci i wsp. wyrażając aktywność enzymu w nmolach uwolnionej p-nitroaniliny (pNa) /mL. Aktywność CP w surowicy krwi pacjentów z rakiem nerki wynosiła 98,5±23,0 s, natomiast u osób zdrowych 293,7±21,4 s. Podobnie, aktywność CP w 10 proc. homogenatach tkanek raka nerki miała wartość 40,8±14,6 nmol pNa/mL, natomiast w tkankach nie zajętych procesem złośliwym 23,8±9,3 nmol pNa/mL. Zarówno w przypadku badania surowicy krwi, jak i homogenatów tkankowych, różnice między aktywnością CP w materiale badanym i kontrolnym były statystycznie istotne. Uzyskane wyniki wskazują, że badanie aktywności CP może być wykorzystane w diagnostyce onkologicznej układu moczowego.