Postępy w leczeniu farmakologicznym bólu nowotworowego analgetykami opioidowymi - Leppert, Wojciech (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2009)
W leczeniu farmakologicznym bólu nowotworowego główną rolę odgrywają analgetyki opioidowe, zwłaszcza silne opioidy, spośród których w Polsce dostępne są morfina, fentanyl, buprenorfina, metadon i ostatnio oksykodon. Obecnie rzadziej stosowane na świecie słabe opioidy, w Polsce (tramadol i dihydrokodeina) i w Niemczech (tramadol) nadal odgrywają znaczącą rolę w leczeniu bólu nowotworowego o umiarkowanym natężeniu. Podkreślana jest rola słabych opioidów w edukacji i łatwiejsza dostępność tramadolu. Podawanie słabych lub silnych opioidów z analgetykami nieopioidowymi i adjuwantami analgetycznymi (koanalgetykami) zwiększa efekt analgetyczny. Istotna jest rola zamiany (rotacji) opioidów przy braku analgezji i nasilonych działaniach niepożądanych opioidów. Kontrowersje wywołuje kojarzenie dwóch lub więcej opioidów (półrotacja), choć coraz więcej badań uzasadnia takie postępowanie. Interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne opioidów z innymi lekami mogą osłabić analgezję i nasilić działania niepożądane opioidów. W opracowaniu omówiono zasady leczenia bólu nowotworowego i własności tramadolu, kodeiny, dihydrokodeiny, morfiny, fentanylu, metadonu, oksykodonu, buprenorfiny, hydromorfonu i tapentadolu