Użyteczność oznaczeń NSE, ProGRP, VEGFA oraz wartości CSI w diagnostyce chorych na drobnokomórkowego raka płuca - Wójcik, Ewa; Stasik, Zofia; Sas-Korczyńska, Beata; Sobolewska, Krystyna; Korzeniowski, Stanisław; Skotnicki, Piotr; Kulpa, Jan Kanty (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2009)
Cel pracy: Dokonano oceny użyteczności klinicznej wyników oznaczeń czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego (vascular endothelial growth factor – VEGF) oraz wybranych markerów nowotworowych [swoistej enolazy neuronowej (neuron-specific enolase – NSE) i prekursora peptydu uwalniającego gastrynę (pro gastrin releasing peptide – ProGRP)], a także wartości surowiczego wskaźnika nowotworowego w aspekcie ich wartości prognostycznej u chorych na drobnokomórkowego raka płuca. Materiał i metody: Badania stężenia NSE, ProGRP, VEGFA, a1-kwaśnej glikoproteiny, prealbuminy oraz liczby płytek krwi przeprowadzono przed leczeniem w grupie 72 chorych na drobnokomórkowego raka płuca, w tym 40 chorych ze zlokalizowaną i 32 z uogólnioną postacią nowotworu. Ten sam zestaw badań laboratoryjnych wykonano w grupie referencyjnej, którą stanowiło 37 zdrowych osób. Dla wszystkich badanych wyliczano wartości surowiczego wskaźnika nowotworowego (cancer serum index – CSI) jako stosunek stężenia a1-kwaśnej glikoproteiny do prealbuminy. Wyniki: Pola powierzchni pod krzywymi ROC wynosiły odpowiednio dla ProGRP: 0,943 ±0,03; NSE: 0,869 ±0,04; CSI: 0,838 ±0,04; VEGFA: 0,713 ±0,05. Relatywnie najwyższą czułość diagnostyczną stwierdzano dla ProGRP. Częstość podwyższonych wyników oznaczeń NSE, VEGFA i wartości CSI wykazywała istotną zależność od stadium zaawansowania procesu nowotworowego, natomiast nie stwierdzano takich zależności dla ProGRP. Wykazano istotne zależności zarówno pomiędzy czasem przeżycia chorych a stadium zaawansowania, jak i wyjściowym poziomem badanych wskaźników. Zaawansowanie procesu nowotworowego, a także wyższe od wartości dyskryminacyjnych stężenia ProGRP i VEGFA przed leczeniem należą do niezależnych, niekorzystnych czynników rokowniczych. U chorych z uogólnioną postacią nowotworu, jak również w grupie chorych z większym przed leczeniem od 670 ng/l stężeniem ProGRP i przekraczającym 420 ng/l stężeniem VEGFA stwierdzono 2,5-krotnie wyższe ryzyko zgonu.