Masywny chłonkotok jako rzadkie powikłanie całkowitego usunięcia tarczycy z lewostronną limfadenektomią szyjną – opis przypadku - Nowaczyk, Piotr; Murawa, Dawid; Połom, Karol; Wybrański, Wojciech (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2009)
Rak tarczycy stanowi 1% nowotworów złośliwych. Jest to najczęstszy guz gruczołów dokrewnych. Leczenie nowotworu jest skojarzone i obejmuje wycięcie tarczycy oraz terapię uzupełniającą jodem promieniotwórczym. Najczęstsze powikłania po zabiegu to: porażenie nerwu krtaniowego wstecznego, porażenie nerwu krtaniowego górnego, niedoczynność przytarczyc, krwawienie, dysfagia oraz zakażenie miejsca operowanego. W pracy przedstawiono przypadek pacjentki z rakiem brodawkowatym tarczycy leczonej całkowitym pozatorebkowym wycięciem gruczołu tarczowego oraz lewostronną limfadenektomią szyjną, u której w przebiegu pooperacyjnym wystąpiło rzadkie powikłanie – masywny chłonkotok. W leczeniu chorej zastosowano całkowite żywienie pozajelitowe oraz oktreotyd, co spowodowało spontaniczne zatrzymanie wycieku chłonki w 4. dobie leczenia. Według piśmiennictwa leczenie pooperacyjnych chłonkotoków szyjnych może być zachowawcze lub operacyjne. Metodę uzależnia się od objętości traconej chłonki, czasu trwania chłonkotoku oraz stanu pacjenta. Wskazania do operacji nie są jednoznaczne, jest ona trudna technicznie (zapalenie chemiczne w okolicy operowanej) oraz wiąże się z wysokim ryzykiem kolejnych powikłań. Do tej pory nie wykazano wyższości metod zabiegowych nad leczeniem zachowawczym, nawet w przypadku dłużej utrzymujących się chłonkotoków o dużej objętości. W świetle tych faktów zastosowana metoda leczenia wydaje się optymalna