Zastosowanie barwienia przeciwciałem przeciwko CD20 w wyborze immunoterapii uzupełniającej podstawowe leczenie chłoniaków B - Klimczak, Aleksandra; Lange, Andrzej (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2002)
Chłoniaki nieziarnicze wywodzące się z limfocytów B charakteryzują się ekspansją komórek będących w różnym stopniu różnicowania w zależności od tego, z jakich obszarów węzła chłonnego pochodzą. Komórki w procesie dojrzewania i różnicowania nabywają określone antygeny, które są ich markerem. Komórki nowotworowe układu krwiotwórczego odpowiadają zwykle swoimi cechami fenotypowymi komórkom, z których się wywodzą. Cecha ta jest podstawą immunofenotypowania białaczek i chłoniaków. Chłoniaki nieziarnicze B często pochodzą z komórek mających epitop CD20 i marker ten nadal pozostaje na komórkach nowotworowych. Obecność antygenu CD20 na komórkach nowotworowych chłoniaków B sprawia, że komórka z tym antygenem może być celem dla przeciwciał anty-CD20. Połączenie się przeciwciała z komórką nowotworową może zapoczątkować kaskadę zdarzeń prowadzącą do zniszczenia nowotworu.