ANESTEZJOLOGIA I INTENSYWNA TERAPIAZnieczulenie przykręgowe do torakotomii. Dawkowanie leków znieczulenia przewodowego - Szebla, Renata; Machała, Waldemar; Szebla, Jerzy (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2009)
Wstęp : Znieczulenie przykręgowe w odcinku piersiowym jest opisywane jako skuteczna i bezpieczna technika analgezji regionalnej do torakotomii. Cel : Celem pracy było porównanie skuteczności analgetycznej i wpływu na hemodynamikę blokady przykręgowej wykonanej przy użyciu 15 ml 0,5-procentowego roztworu bupiwakainy oraz 30 ml 0,25-procentowej bupiwakainy. Materiał i metody : Sześćdziesięciu dorosłych pacjentów (ASA I lub II) losowo przydzielono do dwóch równych grup. Pacjentom przed torakotomią podano do przestrzeni przykręgowej w grupie TPVA15 15 ml 0,5-procentowej bupiwakainy, natomiast w grupie TPVA30 – 30 ml 0,25-procentowej bupiwakainy. W obu grupach wykonywano znieczulenie ogólne. Po zakończeniu zabiegu operacyjnego przez cewnik umieszczony w przestrzeni przykręgowej podawano 15 ml 0,25-procentowej bupiwakainy. W okresie pooperacyjnym leczenie kontynuowano wlewem ciągłym 0,25-procentowej bupiwakainy z prędkością 0,1 ml/kg/godz. Wyniki : Wartości ciśnienia tętniczego krwi, częstości pracy serca oraz dawki fentanylu podane w czasie znieczulenia były podobne w obu grupach. Natomiast wyniki leczenia bólu i subiektywnej oceny znieczulenia były lepsze w grupie TPVA30. Wnioski : 1. Wpływ znieczulenia przykręgowego na częstość pracy serca i wartości ciśnienia tętniczego krwi jest minimalny. 2. TPVA jest skuteczną techniką leczenia bólu po torakotomii. Jakość analgezji ulega poprawie wraz ze zwiększeniem objętości roztworu leku znieczulenia przewodowego do 30 ml.