Miejsce inkretynomimetyków i leków zwiększających stężenie inkretyn w leczeniu cukrzycy typu 2* - Czech, Anna (Przewodnik Lekarza/Guide for GPs, 2009)
Mianem inkretyn określa się hormony jelitowe: glukagonopodobny peptyd 1 (glucagon-like peptide-1 – GLP-1) oraz glukozozależny peptyd insulinotropowy (glucose-dependent insulinotropic peptide – GIP). U osób zdrowych są one odpowiedzialne za 50–60% sekrecji insuliny. W cukrzycy typu 2 stwierdza się zmniejszenie ich wydzielania. W celu wyrównania tych zaburzeń do leczenia cukrzycy typu 2 wprowadza się analogi GLP-1, działające analogicznie jak endogenny GLP-1, oraz leki hamujące aktywność enzymu dipeptydylopeptydazy IV (DPP-IV), odpowiedzialnego za degradację GLP-1. Leki te stosuje się w cukrzycy typu 2 w monoterapii lub w skojarzeniu z metforminą lub sulfonylomocznikami.