Opisy przypadkówPodejrzenie choroby Behçeta – opis przypadku - Jakubowicz, Oliwia; Żaba, Ryszard; Czarnecka-Operacz, Magdalena; Silny, Wojciech (Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii, 2009)
Choroba Behçeta jest przewlekłą chorobą wieloukładową, której wiodącymi objawami są nawracające owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej i narządów płciowych, a także bardzo często powikłania oczne. Etiologia choroby nie jest znana. Bierze się pod uwagę czynniki genetyczne, środowiskowe, a także infekcyjne. Chociaż przypadki tej choroby stwierdza się praktycznie na całym świecie, to największą zapadalność odnotowuje się w krajach basenu Morza Śródziemnego i wzdłuż dawnego handlowego Szlaku Jedwabnego (Azja Wschodnia, Chiny, Korea, Japonia). Choroba rozpoczyna się najczęściej ok. 20.–35. roku życia. Obecność HLA-B51, płeć męska oraz wczesny początek objawów układowych pogarszają rokowanie. Kryteria rozpoznania choroby opracowane przez Międzynarodową Grupę Badawczą nad Chorobą Behçeta w 1990 r. obejmują kryterium główne oraz cztery kryteria dodatkowe. Ze względu na rzadkie występowanie w naszej szerokości geograficznej oraz nieswoistość objawów klinicznych choroba sprawia ogromne trudności diagnostyczne i terapeutyczne. W niniejszej pracy przedstawiono przypadek 39-letniego pacjenta z obciążonym od wczesnego dzieciństwa wywiadem okulistycznym, u którego podejrzewano chorobę Behçeta.