Inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę i sartany – dlaczego nie powinny być stosowane razem u pacjentów o dużym ryzyku sercowo-naczyniowym? - Jankowski, Piotr; Czarnecka, Danuta (Przewodnik Lekarza/Guide for GPs, 2009)
W leczeniu nadciśnienia tętniczego coraz częściej stosowana jest terapia skojarzona, szczególnie u osób o dużym ryzyku sercowo-naczyniowym. Korzystne są takie połączenia, w których leki mają różny mechanizm działania. W takim przypadku nasilają one działanie obniżające ciśnienie tętnicze, a także wzajemnie neutralizują działania uboczne. Tego kryterium nie spełnia połączenie inhibitora konwertazy angiotensyny z sartanem – leki te hamują aktywność tego samego układu, dlatego ich połączenie nie jest bardzo skuteczne i jednocześnie prowadzi do częstszego występowania wielu działań ubocznych, gdyż nie tylko nie neutralizują one swoich działań ubocznych, ale je nasilają (np. leki z obu klas zwiększają stężenie potasu w surowicy). Badanie ONTARGET dowiodło, że u pacjentów z objawową miażdżycą lub cukrzycą, bez niewydolności serca leczenie inhibitorem enzymu konwertującego oraz sartanem nie daje większych korzyści niż którykolwiek z tych leków w monoterapii, powodując więcej skutków ubocznych. Trzeba jednak podkreślić, że wyniki tego badania nie wykluczają łącznego stosowania inhibitorów enzymu konwertującego i sartanów u osób z niewydolnością serca lub z ciężkim, opornym na leczenie nadciśnieniem tętniczym.