Gronkowcowy zespół oparzonej skóry (choroba Rittera) u sześciu niemowląt - Ruszkowska, Lidia; Dziekan, Grażyna; Olechowska, Magdalena (Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny, 2009)
Wprowadzenie. Gronkowcowy zespół oparzonej skóry (ang. staphylococcal scalded skin syndrome – SSSS) jest rzadką dermatozą, występującą najczęściej u niemowląt i małych dzieci. Cel pracy. Celem pracy było przedstawienie sześciu przypadków zespołu SSSS u dzieci hospitalizowanych w ciągu 10 miesięcy na Oddziale Dermatologii Dziecięcej Międzyleskiego Szpitala Specjalistycznego. Opis przypadków. Sześcioro dzieci (1 dziewczynka i 5 chłopców) w wieku od miesiąca do 3 lat, w stosunkowo dobrym stanie ogólnym, z różnie nasilonymi, typowymi dla zespołu SSSS zmianami skórnymi (rozległe rumienie i złuszczanie) hospitalizowano na Oddziale Dermatologii Dziecięcej od marca 2008 roku do stycznia 2009 roku. Tylko dwoje dzieci skierowano z rozpoznaniem zespołu SSSS, natomiast w pozostałych przypadkach na oddziałach pediatrycznych rozpoznawano toksyczną nekrolizę Lyella lub zmiany alergiczne i stosowano w leczeniu kortykosteroidy, nie uzyskując poprawy klinicznej. We wszystkich przypadkach w posiewach z nosa, gardła, spojówek i ujścia cewki moczowej wyhodowano gronkowca złocistego. Ogólna antybiotykoterapia cefalosporynami oraz miejscowe leczenie odkażające i przeciwzapalne spowodowało u wszystkich dzieci ustąpienie zmian skórnych w ciągu 6–9 dni. Wnioski. Obserwacje autorów niniejszej pracy wskazują, że zespół SSSS nie jest tak rzadki, jak podają dane z piśmiennictwa, natomiast jest często mylnie rozpoznawany jako zespół Lyella. Należy podkreślić, że podstawowe znaczenie w terapii tego zespołu mają antybiotyki, natomiast leczenie kortykosteroidami może mieć bardzo niekorzystny wpływ na jego przebieg i rokowanie.