Kapecytabina w chemioterapii paliatywnej raka jelita grubego – skuteczność i toksyczność - Stec, Rafał; Bodnar, Lubomir; Szczylik, Cezary (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2009)
Kapecytabina jest doustnym karbaminianem fluoropirymidyny, prekursorem 5-fluorouracylu. Aktywacja kapecytabiny odbywa się w trzech etapach. Ostatecznie przekształcenie do 5-fluorouracylu jest katalizowane przez fosforylazę tymidynową, której aktywność w komórkach guza jest 4-krotnie większa niż w tkankach zdrowych. W leczeniu raka jelita grubego stosuje się następujące schematy chemioterapii paliatywnej zawierające kapecytabinę: monoterapia kapecytabiną, XELIRI (kapecytabina + irynotekan), XELOX (kapecytabina + oksaliplatyna), CAPLRI/Bev (bewacyzumab + kapecytabina/irynotekan), CAPOX/Bev (bewacyzumab + kapecytabina/oksaliplatyna). Analizując skuteczność leczenia kapecytabiną w skojarzeniu z irynotekanem lub oksaliplatyną w prezentowanych badaniach klinicznych, można stwierdzić, że jest ona porównywalna ze schematami trójlekowymi: FOLFIRI i FOLFOX, przy jednocześnie obserwowanym nieco korzystniejszym profilu toksyczności. Podsumowując, kapecytabina w monoterapii lub leczeniu skojarzonym jest alternatywą dla systemowej chemioterapii i może być rozważana w leczeniu chorych na przerzutowego raka jelita grubego.