Niestabilność chromosomowa w sporadycznym raku jelita grubego - Łaczmańska, Izabela; Kozłowska, Joanna (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2009)
Niestabilność chromosomowa charakteryzuje komórki nowotworowe i jest składową ich niestabilności genetycznej obok niestabilności mikrosatelitarnej oraz epigenetycznej. Badanie niestabilności chromosomowej jest wstępnym badaniem, często pozwalającym ustalić regiony krytyczne, a co za tym idzie, geny lub grupy genów ważne dla powstania i rozwoju nowotworu. Sporadyczny rak jelita grubego (RJG) jest jednym z najczęściej występujących nowotworów złośliwych na świecie. Raka jelita grubego można podzielić na: RJG z niestabilnością mikrosatelitarną oraz z niestabilnością chromosomową. Około 85% RJG wykazuje niestabilność chromosomową, dlatego też współcześnie są prowadzone liczne badania dotyczące zależności pomiędzy obecnymi w RJG aberracjami chromosomowymi oraz jego histopatologiczną i kliniczną charakterystyką. Przy użyciu porównawczej hybrydyzacji genomowej (comparative genomic hybridization – CGH) możliwe jest badanie niezrównoważonych aberracji chromosomowych bez konieczności zakładania hodowli komórkowej. W przypadku RJG istnieją specyficzne aberracje charakterystyczne dla tego typu nowotworu, co oznacza, że jego genotyp należy do stabilnych. Określenie profilu genetycznego charakterystycznego dla guzów o danych cechach biologicznych może być istotną informacją przy ustalaniu algorytmu leczenia pacjenta z RJG.