WADY WRODZONEWczesne wyniki korekcji anatomicznej przełożenia wielkich pni tętniczych u noworodków po operacji Jatene’a – doświadczenia własne - Wojtalik, Michał; Sologashvili, Tornike; Mrówczyński, Wojciech; Mroziński, Bartłomiej; Ładziński, Piotr; Wodziński, Andrzej; Westerski, Przemysław; Bartkowska-Śniatkowska, Alicja; Henschke, Jacek; Bartkowski, Rafał (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2009)
Wstęp: W roku 1975 Jaten i współpracownicy przeprowadzili pierwszą operację korekcji anatomicznej przełożenia wielkich naczyń (ASO) zakończoną sukcesem. Procedura ta stała się z biegiem czasu leczeniem z wyboru w wielu ośrodkach. Cel: Celem pracy jest ocena wczesnych wyników leczenia ASO w jednym ośrodku. Materiał i metody: Między grudniem 1997 a czerwcem 2009 roku w naszym ośrodku zostało wykonanych 150 zabiegów ASO przez jednego chirurga. Poddano analizie dane pacjentów, protokoły operacyjne oraz wyniki badań echokardiograficznych. Pacjenci zostali podzieleni na trzy grupy: operowanych w latach 1997–2001, 2001–2005 i 2005–2009. Każdą grupę podzielono ze względu na anatomię wady: grupa A – proste przełożenie wielkich naczyń (TGA), grupa B – złożone TGA z ubytkiem w przegrodzie międzykomorowej, hipoplazją łuku aorty, koarktacją aorty czy zespołem Taussinga-Binga. W grupie I było 54 pacjentów, w II – 38 i III – 58. Wyniki: Najwyższą wczesną śmiertelność zanotowano w pierwszej grupie pacjentów. Istotny czynnik ryzyka stwierdzono u pacjentów ze złożonym TGA. Anatomia naczyń wieńcowych nie stanowiła czynnika ryzyka. Dyskusja: Pomimo powyższego czynnika ryzyka wykazano, że korekcja TGA w okresie noworodkowym może być przeprowadzona z akceptowalną śmiertelnością nawet u pacjentów ze złożonymi postaciami wady.