TORAKOCHIRURGIAProblemy chirurgicznego leczenia ropniaka opłucnej - Jabłoński, Sławomir; Wawrzycki, Marcin; Stolarek, Robert A.; Figlus, Małgorzata; Jabłonowski, Zbigniew; Santorek-Strumiłło, Edyta; Piskorz, Łukasz; Kordiak, Jacek (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2009)
Wstęp: Leczenie ropniaka opłucnej pozostaje jednym z najtrudniejszych wyzwań w chirurgii ze względu na długi czas hospitalizacji, wysokie koszty, częste powikłania oraz wysoką śmiertelność przekraczającą 20%. Cel: Ocena wczesnych wyników leczenia ropniaka opłucnej z uwzględnieniem zastosowanej metody leczenia, fazy ropniaka, etiologii, obrazu ropniaka w badaniach radiologicznych, stanu ogólnego pacjenta oraz chorób współistniejących. Materiał i metody: Retrospektywna ocena dokumentacji medycznej 51 chorych (42 mężczyzn oraz 9 kobiet) leczonych przez okres dwóch lat z rozpoznaniem ropniaka opłucnej. Wyniki: Ropniaki w fazie surowiczej stanowiły 19,6%, włóknikowo-ropnej 70,6%, w fazie organizacji 9,8%. Pod względem etiologii dominowały ropniaki parapneumoniczne – 66,7%, następnie ropniak jatrogenny – 12,7%, pourazowy – 9,8 %, inne – 2%. W posiewach bakteriologicznych główne patogeny zidentyfikowano u 32 chorych. Najczęściej występowały tlenowce: Klebsiella pneumoniae (12,5%), Staphylococcus aureus (9,4%) oraz Pseudomonas aeruginosa, wśród beztlenowców Bacteroides fragilis (6,2%). U 9 chorych (28,1%) wykazano obecność mieszanej flory bakteryjnej. Większość pacjentów prezentowała złą kondycję ogólną i była obciążona chorobami prowadzącymi do upośledzenia sprawności układu immunologicznego. Wnioski: Leczenie ropniaka opłucnej wymaga zróżnicowanego podejścia uwzględniającego: stan ogólny pacjenta, rozmiary i lokalizację ropniaka, czas trwania choroby, współistniejące patologie w płucu i jego sąsiedztwie oraz doświadczenie chirurga. Najlepsze rezultaty daje leczenie we wczesnej fazie ropniaka z zastosowaniem: antybiotykoterapii, drenażu opłucnej lub drenażu z podawaniem fibrynolityków, wideotorakoskopii. Ropniaki w późnej fazie włóknikowo-ropnej i fazie organizacji wymagają zwykle torakotomii z dekortykacją. Zły stan ogólny, współistniejące choroby oraz powikłania leczenia chirurgicznego związane są z wysokim odsetkiem niepowodzeń i śmiertelności.