ANESTEZJOLOGIA I INTENSYWNA TERAPIAWpływ anestetycznego i niedokrwiennego hartowania serca na generację wolnych rodników tlenowych w zatoce wieńcowej u pacjentów poddanych chirurgicznej rewaskularyzacji mięśnia sercowego - Goździk, Waldemar; Harbut, Piotr; Kübler, Andrzej; Jezierski, Adam; Goździk, Anna; Pelczar, Marek; Wysoczańska-Harbut, Joanna; Mierzchała, Magdalena; Kustrzycki, Wojciech (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2009)
Cel: Celem pracy była kliniczna ocena wpływu niedokrwiennego (IP) i farmakologicznego hartowania (AP) z zastosowaniem sewofluranu na generację wolnych rodników w zatoce wieńcowej, badaną za pomocą spektroskopii elektronowego rezonansu paramagnetycznego (EPR). Obserwację przeprowadzono u chorych poddawanych planowym zabiegom rewaskularyzacji wieńcowej w warunkach normotermicznego krążenia pozaustrojowego. Materiał i metody: Prospektywnym i randomizowanym badaniem objęto 30 pacjentów. Chorych podzielono na trzy grupy: w grupie AP włączano wziewnie sewofluran w stężeniu 2 vol%, którego podaż kontynuowano przez 20 min, a następnie odłączano 10 min przed zaklemowaniem aorty. W grupie IP aortę klemowano dwukrotnie na 2 min z 3-minutową reperfuzją po podłączeniu CPB. Aktywność wolnorodnikową mierzono z krwi z zatoki wieńcowej. Badanie przeprowadzono przed podłączeniem CPB, po procedurze hartowania oraz po 10 min reperfuzji. Wyniki: Aktywność WR uzyskanych w grupie AP i IP była znamiennie wyższa w porównaniu z grupą kontrolną p = 0,02 i p = 0,005, w okresie po stymulacji, bez różnic między grupami AP i IP (p = 0,6). 10-minutowa reperfuzja powodowała istotny spadek aktywności WR we wszystkich badanych grupach do poziomu zbliżonego na początku badania. Wnioski: Sewofluran podawany wziewnie w stężeniu 2 vol% przez 20 min z 10-minutową przerwą po ekspozycji przed zaklemowaniem aorty stymuluje aktywację wolnorodnikową mierzoną we krwi zatoki wieńcowej za pomocą EPR. Intensywność tej reakcji ma nasilenie podobne do aktywacji wolnorodnikowej uzyskiwanej po procedurze hartowania niedokrwiennego z dwoma 2-minutowymi cyklami niedokrwienia i 3-minutowej reperfuzji u chorych poddawanych chirurgicznej rewaskularyzacji wieńcowej z zastosowaniem CPB.