Leczenie chorych na toczniowe zapalenie nerek - Oko, Andrzej; Czekalski, Stanisław (Przewodnik Lekarza/Guide for GPs, 2009)
Wybór metody leczenia chorych na toczniowe zapalenie nerek zależy od stopnia ciężkości choroby w chwili rozpoznania oraz dynamiki i stopnia upośledzenia czynności nerek przy uwzględnieniu klasy WHO zmian morfologicznych. Kierując się powyższymi przesłankami, przy wyborze optymalnej terapii należy uwzględnić glikokortykosteroidy w monoterapii albo w skojarzeniu z lekami immunosupresyjnymi, takimi jak cyklofosfamid, azatiopryna, pochodne kwasu mykofenolowego i cyklosporyna. Leczenie powinno zmierzać do jak najszybszego uzyskania remisji choroby. W tym celu stosuje się leczenie indukujące adekwatne do stopnia ciężkości schorzenia. Po osiągnięciu remisji należy zmodyfikować leczenie celem jej utrzymania, stosując konwersję leków na mniej toksyczne albo odpowiednio zmniejszając dawki leków dotąd stosowanych. We wszystkich schematach leczenia obowiązuje monitorowanie potencjalnych efektów toksycznych immunosupresji, leczenie objawowe oraz metody hamowania progresji przewlekłej choroby nerek i zapobiegania powikłaniom sercowo-naczyniowym.