Diagnostyka obrazowa w czerniaku złośliwym - Sielużycka, Joanna (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2003)
Onkologiczna diagnostyka obrazowa jest specjalnym działem radiologii, który rozwija się, odzwierciedlając coraz większe zapotrzebowanie na dokładną ocenę stopnia zaawansowania choroby nie tylko w chwili rozpoznania, ale także w czasie jej leczenia. W pracy przedstawiono analizę diagnostyki obrazowej czerniaka złośliwego. We wczesnej diagnostyce czerniaka złośliwego istotne znaczenie ma ocena zmian w regionalnych węzłach chłonnych. W klinicznej praktyce mają zastosowanie: tomografia komputerowa (CT), badania ultrasonograficzne oraz rezonans magnetyczny (MR) węzłów chłonnych. Przerzuty do tkanek miękkich, w tym skóry i tkanki podskórnej, często występują w przebiegu czerniaka złośliwego. Zazwyczaj diagnozowane są klinicznie. Jednak mogą być także oceniane w badaniu ultrasonograficznym i w tomografii komputerowej. Czerniak złośliwy może też dawać przerzuty do płuc, wątroby, mózgu i kości. W tomografii komputerowej zmiany w obrębie głowy zazwyczaj są hiperdensyjne; obserwowane jest centralne i obwodowe wzmocnienie kontrastowe. W MR przerzuty do głowy mogą mieć różny wygląd, w zależności od obecności melaniny. W przypadku obecności melaniny obserwuje się wysoki sygnał w obrazach T1-zależnych a obniżony sygnał w obrazach T2-zależnych. W przerzutach amelanotycznych sygnał w obrazach T1-zależnych jest hipo- lub izointesywny w stosunku do istoty szarej, a obrazach T2-zależnych hiperintensywny lub izointensywny. Przerzuty do kości w przebiegu czerniaka złośliwego zazwyczaj mają charakter osteolityczny. W przebiegu czerniaka złośliwego mogą też występować przerzuty, m.in. do przewodu pokarmowego, pęcherzyka żółciowego, serca, piersi, dróg moczowych. Radiologiczne metody diagnostyczne stosowane w ocenie odpowiedzi guza na zastosowane leczenie, umożliwiają ocenę zmiany jego wielkości i struktury. Konwencjonalna radiologia, ultrasonografia, CT, MR i badania izotopowe znajdują zastosowanie w radiologicznej ocenie skuteczności terapii.