Rola radioterapii w leczeniu czerniaka skóry - Morysiński, Tadeusz (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2003)
Do uzupełniającego leczenia promieniami u chorych na czerniaka skóry kwalifikują się chorzy, u których po usunięciu węzłów chłonnych stwierdzono: przekroczenie torebki węzłów chłonnych, nacieki w tkance podskórnej, nacieki czerniaka w naczyniach chłonnych, masywne zajęcie węzłów chłonnych. Do napromieniania ogniska pierwotnego są następujące wskazania: brak możliwości powtórzenia zabiegu chirurgicznego przy nieradykalnym usunięciu zmiany pierwotnej, wznowa w bliźnie pooperacyjnej. Nie stwierdzono różnic w czasie przeżycia chorych leczonych i nie leczonych uzupełniającym napromienianiem pomimo tego, że grupa napromienianych chorych charakteryzowała się gorszymi wynikami napromieniań. Stosując wysokie dawki frakcyjne 600–800 cGy można uzyskać całkowite wyleczenie. Tolerancja leczenia była dobra, nie obserwowano powikłań po stosowaniu wysokich dawek frakcyjnych. Wyniki napromieniania przerzutów do kości i mózgu są złe.