Artykuły oryginalneOdległe wyniki ablacji alkoholowej przegrody międzykomorowej u chorych z kardiomiopatią przerostową - Małek, Łukasz A.; Chojnowska, Lidia; Kłopotowski, Mariusz; Dąbrowski, Maciej; Mączyńska, Renata; Demkow, Marcin; Witkowski, Adam; Kuśmierczyk, Beata; Piotrowicz, Ewa; Konka, Marek; Rużyłło, Witold (Advances in Interventional Cardiology/Postępy w Kardiologii Interwencyjnej, 2009)
Wstęp: Alkoholowa ablacja przegrody międzykomorowej (ang. alcohol septal ablation, ASA) jest udokumentowaną metodą leczenia kardiomiopatii przerostowej z zawężeniem drogi odpływu lewej komory (HOCM). Procedura ta została wprowadzona dopiero w 1995 r. i jak dotąd opublikowano pojedyncze opracowania dotyczące wyników odległych. Celem badania była zatem długoterminowa ocena wyników ASA. Metody: Badaniem objęto 57 pacjentów, którzy przebyli ASA w Instytucie Kardiologii w Warszawie między listopadem 1997 a grudniem 2002 r. Ocena składała się z analizy stanu klinicznego, badania echokardiograficznego oraz badania ergospirometrycznego na bieżni przed zabiegiem, po 3 miesiącach od zabiegu (obserwacja krótkoterminowa) oraz średnio 8 latach (obserwacja odległa). Wyniki: Średni maksymalny gradient w drodze odpływu lewej komory (LVOTG) wynosił 85 ± 27 mm Hg, a średnia klasa wg NYHA 2,56 ± 0,71. Zabieg ASA spowodował spadek średniej wartości maksymalnego LVOTG do 39 ± 29 mm Hg (p < 0,0001) oraz zmniejszenie objawów niewydolności serca (średnia klasa wg NYHA 1,23 ± 0,47, p < 0,0001) w obserwacji krótkoterminowej. Trzech pacjentów zmarło przed upływem 5 lat od zabiegu (5,4%). Stwierdzono 2 zgony pozasercowe i jeden nagły zgon sercowy (NZS). Wystąpiły też 2 ekwiwalenty NZS (jedno adekwatne wyładowanie kardiowertera-defibrylatora i jedno zatrzymanie krążenia, po którym chorego skutecznie reanimowano). Wszystkie zdarzenia sercowe wystąpiły u chorych z maksymalnym LVOTG po ASA ł 50 mm Hg. Obserwacja długoterminowa wykazała postępujący spadek LVOTG (p < 0,0001) oraz wzrost odsetka przewidywalnego szczytowego pochłaniania tlenu (p < 0,03), mimo pogorszenia średniej klasy wg NYHA (p = 0,0001) w porównaniu z obserwacją krótkoterminową. Wnioski: Zabieg ASA stanowi skuteczną metodę zmniejszenia LVOTG, które postępuje w czasie. Pomimo pogorszenia objawów subiektywnie ocenianej niewydolności serca, obietywna ocena wydolności fizycznej wykazuje postępującą poprawę. Utrzymujący się po ablacji LVOTG ł 50 mm Hg może zwiększać ryzyko nagłego zgonu sercowego.