DZIELIMY SIĘ DOŚWIADCZENIEMTamponada pęcherza moczowego po stentowaniu tętnicy nerkowej – przypadek zespołu hiperperfuzyjnego? - Duszańska, Agata; Świątkowski, Andrzej; Głowacki, Jan; Świerad, Marcin; Kalarus, Zbigniew (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2009)
Leczenie zwężeń tętnic nerkowych za pomocą zabiegu angioplastyki i stentowania (RAS) jest zabiegiem bezpiecznym o wysokiej skuteczności. Przedstawiamy przypadek tamponady pęcherza moczowego będącej powikłaniem RAS. U 28-letniego chorego z krytycznym zwężeniem lewej tętnicy nerkowej (LRA) potwierdzonym w badaniu dopler duplex i angiotomografii tętnic nerkowych wykonano RAS z pozostawieniem rezydualnego zwężenia 30%. Około 2 godziny po zabiegu chory zgłosił ból w lewej okolicy lędźwiowej, po którym wystąpił krwiomocz, a następnie anuria. W USG jamy brzusznej wraz z dopler duplex wykluczono pęknięcie LRA oraz uwidoczniono pęcherz moczowy całkowicie wypełniony skrzeplinami. Zastosowano mechaniczne odbarczenie pęcherza moczowego za pomocą cewnika Foleya i płukania 0,9-proc. solą fizjologiczną, uzyskując normalizację stanu klinicznego i powrót diurezy. Wnioski: Do rzadkich powikłań stentowania tętnic nerkowych należy tamponada pęcherza moczowego. Najbardziej prawdopodobnym wytłumaczeniem powyższego zjawiska jest zespół hiperperfuzyjny. Ocena częstości występowania, czynników ryzyka oraz standardów leczenia przedstawionego powikłania wymaga dalszych prospektywnych badań.