Zastosowanie winorelbiny w skojarzeniu z trastuzumabem w leczeniu uogólnionego raka piersi - Głogowska, Iwona; Dubiański, Roman; Sienkiewicz-Kozłowska, Renata; Murawska, Magdalena; Pieńkowski, Tadeusz (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2009)
Cel: Celem pracy była ocena tolerancji i skuteczności zastosowania trastuzumabu z winorelbiną u chorych na uogólnionego raka piersi leczonych w Klinice Nowotworów Piersi i Chirurgii Rekonstrukcyjnej Centrum Onkologii w Warszawie. Materiał i metody: Od stycznia 2003 do grudnia 2007 r. leczenie trastuzumabem w skojarzeniu z winorelbiną rozpoczęło 175 pacjentek z miejscowo zaawansowanym lub uogólnionym rakiem piersi. U wszystkich chorych potwierdzono nadmierną ekspresją receptora HER2. Obserwację prowadzono do końca 2008 r. Winorelbinę podawano dożylnie w dawce 25 mg/m 2 (n = 137) lub 30 mg/m 2 (n = 24) co tydzień. Trastuzumab stosowano w dawce nasycającej 4 mg/kg m.c., a następnie podtrzymującej 2 mg/kg m.c. w rytmie cotygodniowym. Po zaprzestaniu leczenia skojarzonego podawano trastuzumab w monoterapii. Leczenie prowadzono do progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowanej toksyczności leczenia. Wyniki: W obserwowanej grupie obiektywną odpowiedź (ORR) uzyskało 59% chorych (n = 106), a korzyść kliniczną (CB) odniosło 78% (n = 137) pacjentek. Mediana czasu całkowitego przeżycia (mOS) wyniosła 95 tyg. Progresję choroby stwierdzono w 158 przypadkach, a mediana czasu do progresji (TTP) wyniosła 27 tyg. W analizie statystycznej wykazano zależność czasu do progresji od liczby przerzutów, liczby przebytych rzutów leczenia paliatywnego oraz kolejności skojarzenia winorelbiny z trastuzumabem. Wnioski: Leczenie trastuzumabem w sko-jarzeniu z winorelbiną jest skuteczne w terapii uogólnionego raka piersi z nadmierną ekspresją receptora HER2 (ORR 59%, CB 78%, mTTP 27 tyg.). W analizowanej grupie chorych wykazano wyższą skuteczność leczenia w pier-wszym rzucie u pacjentek o mniejszym zaawansowaniu nowotworu. Toksyczność leczenia była akceptowalna.