Brachyterapia LDR w leczeniu raka gruczołu krokowego - Skowronek, Janusz; Kanikowski, Marek; Zwierzchowski, Grzegorz; Chicheł, Adam (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2009)
Brachyterapia niską mocą dawki (LDR-BT) to jedna z technik brachyterapii, stosowana od wielu lat w leczeniu wczesnego raka gruczołu krokowego. Głównym założeniem tej metody jest implantacja na stałe niewielkich izotopów promieniotwórczych (seeds) bezpośrednio do gruczołu krokowego. LDR-BT stosuje się przede wszystkim w monoterapii, czasami w skojarzeniu z napromieniowaniem wiązkami zewnętrznymi (EBRT) w celu miejscowego podwyższenia dawki (boost). Obecnie stosuje się trzy typy izotopów promieniotwórczych (I-125, Pd-103, Cs-131). Technika ta jest szczególnie rozpowszechniona w Stanach Zjednoczonych i w niektórych państwach Europy Zachodniej, w innych częściej stosuje się technikę brachyterapii z użyciem źródeł o wysokiej mocy dawki (HDR-BT). Uważa się, że monoterapia LDR-BT jest dobrą techniką leczenia wczesnych postaci raka gruczołu krokowego ze względu na niskie odsetki powikłań, wysoką wyleczalność i komfort dla pacjenta (krótki czas hospitalizacji). Celem tej publikacji jest opisanie techniki, wskazań, powikłań i wybranych wyników leczenia raka gruczołu krokowego przy zastosowaniu brachyterapii LDR.