Pacjent z chorobą nowotworową i łuszczycą – trudności w trakcie postępowania onkologicznego - Biedka, Marta; Ziółkowska, Ewa; Makarewicz, Roman; Pietrusińska, Elżbieta; Kubiak, Maria (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2009)
Łuszczyca dotyczy ok. 2–3% światowej populacji. Chorują na nią zarówno mężczyźni, jak i kobiety. Łuszczycę nasilają stres, fizyczne uszkodzenia skóry, przyjmowane leki oraz zakażenia. Schorzenie to charakteryzuje się parakeratozą i ścieńczeniem naskórka oraz obecnością blaszek łuszczycowych, które są zlokalizowane na skórze owłosionej głowy, łokciach, kolanach i pośladkach. Łuszczyca z erytrodemią to najbardziej ostra postać tej choroby. Manifestuje się zlewnym zapaleniem skóry, gorączką, dreszczami i złym samopoczuciem. U pacjentów z erytrodemią może występować hipotermia z hipoalbuminemią i towarzyszącym złuszczaniem skóry. U 10–17% pacjentów z łuszczycą występują bóle stawów, bóle mięśni, ubytki w błonie śluzowej, a u ponad 20% stwierdza się łuszczycowe zapalenie stawów. Celem pracy jest zaprezentowanie możliwych sytuacji prowadzących do zaostrzenia łuszczycy w trakcie leczenia onkologicznego.