Występowanie wysiłkowego nietrzymania moczu u kobiet po chirurgicznej korekcie zaburzeń statyki narządu rodnego z wykorzystaniem systemu Gynecare Prolift - Bartodziej, Urszula; Szyłło, Krzysztof; Włodarczyk, Bogumił; Górski, Jarosław (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2009)
Celem pracy była ocena funkcji dna miednicy u kobiet po chirurgicznej korekcie wypadania narządu rodnego za pomocą systemu Gynecare Prolift, ze szczególnym uwzględnieniem problemu wysiłkowego nietrzymania moczu. Materiał i metody: Od grudnia 2006 r. do kwietnia 2009 r. chirurgiczną korektę wypadania narządu rodnego za pomocą systemu Gynecare Prolift przeprowadzono u 62 kobiet, pacjentek Kliniki Ginekologii Operacyjnej Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi. U wszystkich kobiet występowała zaawansowana postać wypadania narządu rodnego – III i IV stopień wg klasyfikacji POPQ. Średnia wieku operowanych wynosiła 61,9 roku (minimum 46 lat – maksimum 79 lat). Większość (82,4%) leczonych kobiet miało menopauzę, a 9 (14,5%) przebyło wcześniej operacyjny zabieg usunięcia macicy. Zaburzenia w oddawaniu moczu diagnozowano na podstawie testu stresowego i pocztowego kwestionariusza przeprowadzonego w okresie pooperacyjnym. Wyniki: Prolift Total przeprowadzono u 33 kobiet, 20 kobiet zakwalifikowano do operacji typu Prolift Anterior, a u 9 dokonano korekcji wypadania tylnej ściany pochwy z użyciem siatki Prolift Posterior. Obserwacja chorych po zabiegu operacyjnym trwała od 6 tyg. do 28 miesięcy, śr. 8,5 miesiąca. Spośród 62 operowanych kobiet, odpowiedź uzyskano od 51 respondentek (82,2%). W tej grupie subiektywne objawy wysiłkowego nietrzymania moczu podawało 15 kobiet, czyli aż 29,4% spośród 51 poddanych korekcji chirurgicznej z powodu wypadania narządu rodnego. Wśród 15 kobiet z wysiłkowym nietrzymaniem moczu, 6 oceniało nasilenie tego problemu jako „znaczne”. U 6 kobiet (11,8%) problem WNM pojawił się de novo, co mieści się w dolnej granicy określanej w piśmiennictwie dla tej sytuacji klinicznej. Wysiłkowe nietrzymanie moczu diagnozowano przed chirurgiczną korekcją zaburzeń statyki u 19 kobiet (37,2%). Poprawę w zakresie utrzymywania moczu, w subiektywnej ocenie respondentek, uzyskano u 10 kobiet operowanych z objawami WNM. Nie stwierdzono różnicy statystycznej w częstości występowania SUI u kobiet przed i po chirurgicznej korekcie wypadania narządu rodnego. Wnioski: System chirurgicznej korekcji wypadania narządu rodnego typu Prolift spełnił oczekiwania większości operowanych kobiet w zakresie przywrócenia prawidłowej anatomii w obrębie miednicy mniejszej, ale efekty czynnościowe tej techniki operacyjnej, zwłaszcza dotyczące poprawy utrzymywania moczu, są dość dyskusyjne i wymagają dalszych badań wieloośrodkowych.