Inwazyjna aspergiloza u dzieci po transplantacji komórek hematopoetycznych - Styczyński, Jan; Gil, Lidia (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2010)
W ciągu ostatnich lat, wraz z postępem w leczeniu chorób nowotworowych układu krwiotwórczego, obserwuje się wzrost występowania inwazyjnych zakażeń grzybiczych (invasive fungal infection – IFI), a w szczególności inwazyjnej aspergilozy (invasive aspergillosis – IA). Wydaje się, że obecnie grupą chorych szczególnie narażoną na rozwój IA są dzieci, u których wykonuje się w większości transplantacje alogeniczne, często o podwyższonym ryzyku, jak haploidentyczne lub z krwi pępowinowej; u dzieci częstym wskazaniem do przeszczepienia są również wrodzone zaburzenia odporności. Według najnowszych prospektywnych analiz epidemiologicznych u dorosłych po przeszczepieniu alogenicznych komórek hematopoetycznych (allo-HSCT) inwazyjna aspergiloza stanowi blisko 60% IFI (głównie o etiologii Aspergillus fumigatus). Czynnikami ryzyka wystąpienia IA u dzieci są: przewlekła choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi i steroidoterapia 2 mg/kg/dobę lub 60 mg/dobę przez 10 dni lub dłużej oraz wiek powyżej 10 lat. Czynnikami istotnie zmniejszającymi ryzyko wystąpienia zgonu z powodu infekcji grzybiczej u dzieci są natomiast rekonstytucja hematologiczna i remisja choroby nowotworowej. Współczesna diagnostyka układowych zakażeń grzybiczych jest oparta na konwencjonalnych badaniach mikrobiologicznych, badaniach serologicznych (galaktomannan, 1,3-b-D-glukan), badaniach molekularnych i diagnostyce radiologicznej (HRCT i inne). Śmiertelność u dzieci z IA po allo-HSCT w ostatniej dekadzie była bardzo duża i wynosiła 75–90%. Obecnie wyniki leczenia IA poprawiają się. W pracy omówiono aktualne definicje i podziały zakażeń grzybiczych, farmakologiczne strategie profilaktyki i terapii przeciwgrzybiczej oraz zasady stosowania i dawkowania leków przeciwgrzybiczych u dzieci.