FORUM EKSPERTÓWNeochordae as the primary technique for repair of isolated posterior mitral leaflet prolapse: a comparison to traditional techniques - Yusuf, Meeranghani M.; Luckraz, Heyman; Szafranek, Adam; Vintilla, Vlad; Masani, Navroz; Fraser, Alan G.; Von Oppell, Ulrich (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2010)
Cel: Porównanie zastosowania sztucznych strun ścięgnistych z goreteksu CV5 (neochordae CV5 Gore-Tex) bez resekcji płatka jako głównej metody naprawczej wypadania tylnego płatka zastawki mitralnej z tradycyjną czworokątną resekcją płatka. Materiał i metody: Prospektywnie zebrano dane 186 kolejnych pacjentów poddanych naprawie zastawki mitralnej od stycznia 2003 do marca 2006 r. Naprawa bileaflet konieczna była w 63 przypadkach, zaś PMVL w zaledwie 54. Ostatnia z grup stanowiła grupę badaną; 23 pacjentów poddano naprawie z użyciem sztucznych strun ścięgnistych przygotowanych według specjalnych pomiarów śródoperacyjnych z użyciem techniki poje-dynczego szwu oraz pierścienia do annuloplastyki, bez resekcji (grupa I). Pozostałych 31 pacjentów poddano bardziej tradycyjnej resekcji czworokątnej z pierścieniem do annuloplastyki (grupa II). Dokonano porównania natychmiastowych i krótkoterminowych wyników w obydwu grupach. Wyniki: Przedoperacyjna ostra niedomykalność mitralna występowała u odpowiednio 87% (20/23) i 94% (29/31) badanych. U 10 (43%) pacjentów z grupy I oraz 2 (6%) pacjentów z grupy II występowało wypadanie więcej niż jednego tylnego segmentu płatka. Jednoczasowe CABG z wymianą zastawki mitralnej wykonano odpowiednio u 35% i 42% pacjentów. Śródoperacyjna ponaprawcza echokardiografia przezprzełykowa wykazała nieznaczną lub szczątkową (trivial or less residual) niedomykalność u wszystkich pacjentów w grupie I i u 94% z grupy II. W badaniu kontrolnym 100% pacjentów z grupy I (badanie kontrolne po 12,9 mies., mediana) i 81% z grupy II (badanie kontrolne po 24,3 mies.) znalazło się w klasie NYHA I (p < 0,05). Echokardiografia przezklatkowa w badaniu kontrolnym wykazała nieznaczną niedomykalność mitralną bądź jej brak (trivial or no mitral) w grupie I – 82% i w grupie II – 56% (p = 0,11). W grupie II nastąpił jeden zgon śródoperacyjny; w każdej z grup miał miejsce jeden zgon późny. Wnioski: Sztuczne struny ścięgniste z goreteksu stosowane jako podstawowa technika naprawcza w wypadaniu tylnego płatka zastawki mitralnej jest metodą odtwarzalną, wykazującą wyniki porównywalne, a potencjalnie nawet lepsze aniżeli tradycyjna resekcja czworokątna/naprawa rekonstrukcyjna.