Opis przypadkuZespół antyfosfolipidowy – manifestacja kliniczna, diagnostyka i przegląd piśmiennictwa - Gerkowicz, Agnieszka; Chodorowska, Grażyna; Michalak-Stoma, Anna; Juszkiewicz-Borowiec, Maria; Krasowska, Dorota; Niewiedzioł, Marta (Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii, 2010)
Zespół antyfosfolipidowy (antiphospholipid syndrome – APS) jest zaburzeniem autoimmunologicznym związanym z występowaniem w surowicy przeciwciał antyfosfolipidowych (aPL) u pacjentów z objawami zakrzepicy żylnej i/lub tętniczej lub nawracającymi poronieniami. Obraz kliniczny jest bardzo zróżnicowany. Rozpoznanie ustala się na podstawie zmodyfikowanych kryteriów z Sydney 2004. Należy stwierdzić przynajmniej jedno kryterium laboratoryjne i jedno kliniczne. W pracy przedstawiono 32-letniego mężczyznę z utrzymującymi się od roku owrzodzeniami podudzi, bez poprawy po wcześniejszym leczeniu chirurgicznym, oraz z obecnością antykoagulantu toczniowego. W trakcie hospitalizacji w Klinice Dermatologii rozpoznano u niego APS pierwotny. W leczeniu zastosowano początkowo heparynę drobnocząsteczkową oraz acenokumarol, następnie kontynuując terapię tylko acenokumarolem pod kontrolą INR. Dodatkowo chory otrzymywał pentoksyfilinę, sulodeksyd oraz preparaty miejscowe ułatwiające oczyszczanie owrzodzeń i przyspieszające epitelializację, uzyskując poprawę stanu miejscowego. W pracy dokonano ponadto przeglądu piśmiennictwa pod kątem zmian skórnych występujących w APS.