Osteoma kości czaszki z nawrotowym i miejscowo złośliwym przebiegiem - Łożyńska-Podhrebelna, Diana; Ziółkowska, Ewa (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2003)
Prezentujemy rzadki przypadek kostniaka. Guzy rozwinęły się w kilku kościach czaszki 36-letniej kobiety, obejmując kość klinową, skroniową, jarzmową i szczękę po stronie prawej oraz obie kości ciemieniowe. Guzy rosły powoli przez 14 lat, po czym nagle zwiększyło się tempo ich wzrostu. Objawy kliniczne, spowodowane były uciskiem na struktury wewnątrzczaszkowe (m.in. prawy płat skroniowy i nerw wzrokowy). Z tego powodu od lutego do maja 2001 r. przeprowadzono 3-krotnie leczenie operacyjne. Niestety, pomimo leczenia nadal istniało duże ryzyko nawrotu choroby i powiększania się mas kostnych. Lokalizacja w sąsiedztwie ważnych dla życia części mózgu uniemożliwiała radykalne leczenie chirurgiczne. Z tego powodu kilka miesięcy później, w listopadzie 2001 r. przeprowadzono teleradioterapię. Dawka podana w tym przypadku frakcjonowana konwencjonalnie wynosiła 50 Gy (25 frakcji – 6 dni w tyg.). Zastosowano fotony o energii 6 MeV. W oparciu o KT zaplanowano konformalną radioterapię z użyciem kolimatora wielolistkowego, aby z 4 pól wlotowych objąć patologiczne masy kostne na podstawie czaszki. Badania MRI głowy wykonane 11 i 15 mies. po radioterapii nie wykazały progresji choroby ani popromiennych uszkodzeń mózgu. Podczas badań kontrolnych (z których ostatnie miało miejsce w lipcu 2003 r.) stwierdzono, że niektóre objawy (takie jak bóle i zawroty głowy) ustąpiły i nastąpiła stabilizacja stanu klinicznego pacjentki.