Pomiar i ocena wsparcia społecznego u pacjentów hospitalizowanych poddanych chemioterapii - Zielińska-Więczkowska, Halina; Betłakowski, Jacek (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2010)
Wstęp: Celem badań był pomiar i ocena wsparcia społecznego u pacjentów hospitalizowanych poddanych chemioterapii. Materiał i metody. Badaniem objęto 182 pacjentów z chorobą nowotworową leczonych w Centrum Onkologii w Bydgoszczy od września 2008 r. do czerwca 2009 r. W pierwszej kolejności przeprowadzono je u osób z postawioną diagnozą choroby nowotworowej przed rozpoczęciem leczenia cytostatykami (n = 77, grupa A – porównawcza), a następnie w grupie B (n = 105, grupa badana) składającej się z chorych poddanych chemioterapii standardowej w warunkach szpitalnych. Do pomiaru i oceny wsparcia społecznego zastosowano Skalę wsparcia społecznego (SWS) Zarzyckiej. Wyniki: Średnia wsparcia społecznego u pacjentów znajdujących się na etapie ustalenia rozpoznania choroby nowotworowej przed rozpoczęciem leczenia cytostatykami wynosiła 14,43, a w przypadku chorych w trakcie chemioterapii 14,97. Najwięcej chorych z obydwu grup otrzymuje wsparcie na poziomie średnio niskim i średnio wysokim. Spośród badanych wyznaczników wsparcia społecznego chorzy najwyżej ocenili dyspozycyjność czasową rodziny (grupa B – średnia 2,59, grupa A – średnia 2,55). Najmniej wsparcia otrzymują osoby, którym pieniędzy nie wystarcza na podstawowe potrzeby (grupa B – średnia 2,13, grupa A – średnia 1,55), oraz osoby rozwiedzione (grupa A – średnia 1,67) i owdowiałe (grupa A – średnia 1,88). Wnioski: Chorzy poddani chemioterapii otrzymują większe wsparcie niż znajdujący się na etapie ustalania rozpoznania. Istotnym wyznacznikiem wsparcia społecznego pacjentów zmagających się z chorobą nowotworową jest sytuacja materialna i stan cywilny. Głównym źródłem wsparcia jest dla nich rodzina. Większym wsparciem należałoby otaczać chorych o skromnych zasobach finansowych oraz osoby samotne.