Zmiany morfologii odcinka ST bezpośredniego elektrokardiogramu płodowego i ich wpływ na stężenia aminotransferazy asparaginianowej i alaninowej u rodzących w wieku powyżej 30 lat z ciążą powikłaną cukrzycą - Kubiak-Fortecka, Agnieszka; Wilczyński, Jan (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2010)
Nowe możliwości techniczne i technologiczne, które pojawiły się w ostatnich latach, spowodowały wzrost zainteresowania elektrokardiografią płodową. Dzięki skonstruowaniu specjalnych elektrod metoda bezpośredniej elektrokardiografii została wprowadzona do ogólnego użycia w śródporodowym nadzorze stanu płodu. Analiza bezpośrednich elektrokardiogramów płodowych może okazać się bardziej dokładną, o wyższej wartości predykcyjnej – w porównaniu z kardiotokografią – w odniesieniu do stanu płodu i noworodka. Fakt ten ma szczególne znaczenie w nadzorze śródporodowym u rodzących z ciążą powikłaną cukrzycą. System STAN®S21 jest metodą nadzoru śródporodowego, która łączy analizę kardiotokogramu z analizą odcinka ST elektrokardiogramu płodowego. Liczne doniesienia naukowe podają, że właśnie ten odcinek EKG wykazuje największą wartość predykcyjną stanu płodu. Celem pracy była analiza wpływu zmian morfologii odcinka ST elektrokardiogramu płodowego na stężenia markerów niedotlenienia AspAt i AlAT. Enzymy te były badane we krwi pępowinowej rodzących z ciążą powikłaną cukrzycą. Badano także korelacje ich stężeń z poporodowym pH. Badania przeprowadzono na grupie 54 rodzących z cukrzycą ciążową i przedciążową w wieku powyżej 30 lat. Analizę przeprowadzono w trzech grupach wiekowych: grupa I – rodzące w wieku 30–34 lat, II grupa – rodzące w wieku 35–39 lat, a III stanowiły pacjentki powyżej 40. roku życia. Do śródporodowej oceny elektrokardiogramu płodowego wykorzystano system STAN®S21. Na podstawie przeprowadzonych badań wysunięto następujące wnioski: U rodzących w wieku 30–34 lat, obciążonych cukrzycą ciążową i przedciążową, zmiany odcinka ST w elektrokardiogramie płodowym są związane z istotnie statystycznie większymi stężeniami aminotransferazy alaninowej (AspAT) i asparaginianowej (AlAT). Wyższe wartości AspAt korelują z niższym pH we krwi pępowinowej płodu. U rodzących powyżej 35. roku życia nie stwierdza się zależności pomiędy nieprawidłowościami odcinka ST elektrokardiogramu płodowego a wartościami stężeń markerów niedotlenienia – AspAt i AlAT. Stężenia AspAt i AlAt określane u rodzących powyżej 35. roku życia nie korelują z pH krwi pępowinowej, nie są więc przydatnymi markerami poporodowej oceny wyrównania metabolicznego płodu.