Choroba tętnic wieńcowych u chorych po transplantacji leczona metodą przezskórnej angioplastyki wieńcowej – doświadczenia pojedynczego ośrodka - Sobieszczańska-Małek, Małgorzata; Zieliński, Tomasz; Karcz, Maciej; Piotrowska, Małgorzata; Kalińczuk, Łukasz; Komuda, Krzysztof; Bekta, Paweł; Witkowski, Adam; Rużyłło, Witold; Korewicki, Jerzy (Advances in Interventional Cardiology/Postępy w Kardiologii Interwencyjnej, 2010)
Wstęp : U pacjentów po transplantacji serca (OHT) mogą się rozwijać zmiany w naczyniach wieńcowych, które niejednokrotnie wymagają leczenia interwencyjnego. Cel : Ocena przebiegu zmian w naczyniach wieńcowych, potencjalnych czynników ryzyka oraz wyników leczenia przezskórną angioplastyką wieńcową. Metody i wyniki : Analizie poddano badania koronarograficzne 265 pacjentów w wieku średnio 53,0 ±14,6 roku. Za istotne zmiany w naczyniach wieńcowych przyjęto zwężenie światła naczynia powyżej 50%. Interwencję (angioplastykę) wykonywano przy zwężeniu powyżej 70%. W przypadkach pośrednich wykonywano ultrasonograficzną ocenę światła naczyń wieńcowych. Średni czas od przeszczepu do zakończenia obserwacji wynosił 6,2 ±4,5 roku (zakres 0,5–23). Trzydziestu sześciu (14%) pacjentów po OHT miało istotne zmiany w nasierdziowych tętnicach wieńcowych. U 16 pacjentów ze względu na stopień zwężenia, lokalizację zmian czy kaliber naczynia nie podejmowano interwencji. Dwudziestu pacjentów (55%; 18 mężczyzn) miało wykonaną angioplastykę. Średni wiek pacjentów w tej grupie wynosił 53,5 ±9,8 roku, a w grupie bez interwencji 52,5 ±14,9 roku (NS). W grupie pacjentów z interwencją średni czas od OHT do interwencji wynosił 7,0 ±4,6 roku. U pacjentów poddanych zabiegowi średni czas od OHT do zakończenia obserwacji wyniósł 10,8 ±6,5 roku, a u pacjentów bez zabiegu 5,8 ±4,1 roku (p < 0,001). Analizując krzywe Kaplana-Meiera stwierdzono, że prawdopodobieństwo niewystępowania zmian w tętnicach wieńcowych szybko maleje powyżej 5 lat po transplantacji. Grupa, w której u chorych podjęto interwencję w naczyniach wieńcowych, miała istotnie wyższe hsCRP (0,720 vs 0,044, p = 0,025). Nie stwierdzono istotnych statystycznie różnic między obiema grupami w zakresie stężeń cholesterolu, BMI, występowania cukrzycy czy liczby epizodów ostrego odrzucania komórkowego lub występowania efektu Quilty. Wnioski : Istotne zlokalizowane zwężenia w tętnicach wieńcowych stwierdza się głównie powyżej 5 lat od przeszczepienia serca. Większość takich pacjentów można bezpiecznie i skutecznie leczyć przezskórną interwencją wieńcową z uwzględnieniem profilaktyki nefropatii pokontrastowej. Czynniki ryzyka waskulopatii tętnic wieńcowych po przeszczepieniu serca wymagają dalszych badań.