Przystosowanie psychologiczne kobiet bezpośrednio po operacji onkologicznej i po zakończeniu leczenia - Szczepańska-Gieracha, Joanna; Malicka, Iwona; Rymaszewska, Joanna; Woźniewski, Marek (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2010)
Cel pracy : Analiza psychologicznych procesów przystosowawczych kobiet z chorobą nowotworową w początkowym etapie leczenia onkologicznego i po jego zakończeniu. Materiał i metody : Badaniami objęto 77 kobiet leczonych z powodu nowotworów złośliwych (średni wiek 58,4 ±10,5 roku), które podzielono na dwie grupy: 1) pacjentki Dolnośląskiego Centrum Onkologii (n = 40) badane najpóźniej w 5. dobie po operacji raka piersi lub dróg rodnych, 2) uczestniczki turnusu rehabilitacyjnego (n = 37), u których zakończono leczenie szpitalne i ambulatoryjne leczenie uzupełniające po operacji raka piersi. Średni czas od operacji w tej grupie wynosił 6,8 ±5,1 roku, w żadnym przypadku nie wykryto wznowy choroby. U wszystkich kobiet oceniano przystosowanie psychiczne do choroby nowotworowej przy użyciu skali przystosowania psychicznego do choroby nowotworowej (Mini-MAC). Wśród uczestniczek turnusu dodatkowo badano jakość życia za pomocą skali satysfakcji z życia (SWLS) oraz przeprowadzono wywiad dotyczący sposobu spędzania wolnego czasu, roli aktywności fizycznej przed i po operacji, udziału w spotkaniach Klubu Amazonek. Wyniki : Podczas szpitalnego leczenia onkologicznego natężenie strategii konstruktywnych osiąga bardzo wysokie wartości: 48,2 ±5,0. Jest to wyraz uruchomienia silnych mechanizmów obronnych, których celem jest redukcja negatywnych emocji. Po pomyślnie zakończonym leczeniu onkologicznym (min. 6 lat bez wznowy choroby) natężenie strategii konstruktywnych istotnie spada (43,8 ±4,5), p = 0,002, natomiast nie obserwuje się znamiennego spadku natężenia strategii destrukcyjnych. Wartości tych strategii charakteryzuje jednak duży rozrzut wyników, co oznacza duże zróżnicowanie nasilenia negatywnych emocji u poszczególnych osób. Wnioski : W programach terapeutycznych skierowanych do kobiet po mastektomii istotne jest zróżnicowanie form oddziaływań w zależności od poziomu odczuwanych negatywnych emocji oraz stosowanych strategii przystosowania do choroby nowotworowej. Rodzaj oddziaływań terapeutycznych powinien także zależeć od etapu walki z chorobą.