Odległe powikłania i częstość reoperacji po zabiegach rekonstrukcji dna miednicy z użyciem materiałów syntetycznych - Bartuzi, Aleksandra; Futyma, Konrad; Rechberger, Tomasz (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2011)
Pomimo wysokiej skuteczności zestawu Prolift®, przekraczającej 90%, nadal pozostaje pewna liczba przypadków nawrotu zaburzeń statyki i późnych powikłań pooperacyjnych. Celem przeprowadzonego badania była ocena odsetka reoperacji w grupie pacjentek leczonych z powodu zaburzeń statyki narządów płciowych zaawansowanego stopnia (III i IV wg POPQ) przy użyciu zestawu Prolift®. Do badania włączono 118 pacjentek. Kontrolną ocenę przeprowadzono dwukrotnie: pierwszy raz 6 tygodni, a następnie między 3. a 6. oraz 12. miesiącem po zabiegu. Dwadzieścia osiem pacjentek (23,7%) wymagało wykonania ponownej operacji: 8 (6,8%) z powodu wysiłkowego nietrzymania moczu (WNM) de novo, 4 (3,4%) z powodu nawrotu WNM, 10 (8,5%) z powodu nawrotu zaburzeń statyki, u 1 pacjentki (0,8%) w procesie gojenia powstała ziarnina, natomiast u 6 (5,1%) kobiet wystąpiła erozja siatki. W przypadku wystąpienia WNM de novo, jak również jego nawrotu, w leczeniu zastosowano sling przezzasłonowy IVS 04M. U 9 pacjentek, u których stwierdzono nawrót wypadania, wykonano operację sposobem Fothergilla łącznie z plastyką środka ścięgnistego krocza, natomiast u jednej konieczne było przeprowadzenie sakrokolpopeksji. Powstałą ziarninę, jak również eksponowaną część siatki w przypadku erozji, wycięto. Analiza przypadków pokazuje, że zmniejszenie rozworu moczowo-płciowego, poprzez wykonanie dodatkowo plastyki krocza, zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia nawrotu wypadania szyjki macicy. Chirurgiczne leczenie zaburzeń statyki z dostępu pochwowego z zastosowaniem materiałów syntetycznych jest metodą wysoce efektywną, charakteryzującą się niską liczbą późnych powikłań pooperacyjnych. Jak jednak pokazuje przeprowadzone badanie, występuje pewna liczba powikłań, wśród których najczęściej pojawiało się WNM de novo i nawrót wypadania szyjki macicy. Dokładniejsza diagnostyka przedoperacyjna utajonego WNM i równoczesne z operacją rekonstrukcyjną wykonanie operacji korygującej nietrzymanie moczu może zmniejszyć konieczność przeprowadzenia ponownego zabiegu.