Zaburzenia funkcji poznawczych po menopauzie – problem ciągle aktualny - Bojar, Iwona; Gustaw-Rothenberg, Katarzyna; Owoc, Alfred (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2011)
Jedna trzecia życia przeciętnej kobiety przypada na okres około- i pomenopauzalny. Dzisiaj kobieta 50-letnia to kobieta pracująca zawodowo, od której wymaga się pełnej aktywności intelektualnej, fizycznej i społecznej. Niniejsze opracowanie skupia się na aspekcie zaburzeń funkcjonowania poznawczego u kobiet w okresie pomenopauzalnym, ponieważ decyduje on o aktywnym i pełnym udziale kobiety w życiu zawodowym, rodzinnym i społecznym. W pracy przedstawiono na podstawie przeglądu piśmiennictwa rolę, jaką odgrywają zmiany hormonalne w powstawaniu zaburzeń funkcji poznawczych po menopauzie oraz możliwe modulacje funkcji neuropsychogennych przez estrogeny w zależności od wybranych polimorfizmów genowych w tym okresie życia kobiety. Omówiono hipotezę niedoboru estrogenów oraz zmiany stężenia hormonu luteinizującego (LH) w powstawaniu dysfunkcji poznawczej. Autorów skłaniają do takich rozważań nie do końca wyjaśnione procesy dysfunkcji osi hormonalnej w związku z postępującymi zaburzeniami funkcji poznawczych w tym okresie, a co za tym idzie – brak aktualnie jednolitego standardu profilaktyki i leczenia tych problemów zdrowotnych w tej grupie pacjentek. Ocena dysfunkcji poznawczej i ich korelacja z typem zaburzeń hormonalnych, polimorfizmem genowym czy czynnikami środowiskowymi, takimi jak np. zachowania zdrowotne i dieta, pozwoliłaby zarówno na podjęcie odpowiednich działań profilaktycznych, poprawę jakości życia, jak i ewentualne zaproponowanie nowych form/metod terapii, co w dłuższej perspektywie czasowej miałoby korzystny wymiar zdrowotny, ekonomiczny i społeczny.