Zespół metaboliczny a zespół policystycznych jajników - Sobstyl, Małgorzata; Tkaczuk-Włach, Joanna; Sobstyl, Jacek; Jakiel, Grzegorz (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2011)
Konsekwencje zespołu policystycznych jajników (polycystic ovary syndrome – PCOS) są przedmiotem ciągłych badań, jakkolwiek wiele doniesień naukowych podkreśla, że u kobiet z PCOS występuje zwiększone ryzyko nietolerancji glukozy i cukrzycy typu 2, nadciśnienia tętniczego, dyslipidemii i miażdżycy. Skutki PCOS sięgają więc poza oś reprodukcyjną kobiet. Zespół metaboliczny występuje u 43–46% pacjentek z PCOS. Jest to 2-krotnie więcej niż w populacji ogólnej. Kluczowym zaburzeniem w obu tych zespołach jest insulinooporość i hiperinsulinemia. Otyłość, cukrzyca ciężarnych, obciążony wywiad rodzinny w kierunku cukrzycy typu 2 i zespołu metabolicznego są czynnikami ryzyka rozwoju zaburzeń metabolicznych u pacjentek z PCOS. Leczenie farmakologiczne PCOS uzależnione jest od dominujących objawów i aktualnych potrzeb pacjentki z uwzględnieniem jej statusu prokreacyjnego. Leki zmniejszające insulinooporność od dawna znajdują zastosowanie w leczeniu PCOS, zarówno w indukcji owulacji, jak i poprawy zaburzeń metabolicznych. Standardem jest poprawa wrażliwości na insulinę poprzez redukcję masy ciała (dieta, ćwiczenia fizyczne) oraz preferowanie aktywnego trybu życia.