Hormonalna terapia okresu menopauzy – spojrzenie okiem hipertensjologa - Posadzy-Małaczyńska, Anna (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2011)
Wyniki badań doświadczalnych i obserwacji klinicznych z ubiegłych dwóch dekad wskazują na korzystny wpływ estrogenów na układ sercowo-naczyniowy. Jednakże opublikowane w kolejnych latach duże badania kliniczne z randomizacją, jak WHI ( Women’s Health Initiative ), HERS ( Heart and Estrogen/progestin Replacement Study ), interpretowane całościowo, nie potwierdziły korzyści z substytucji hormonalnej zarówno dla profilaktyki pierwotnej, jak i wtórnej chorób sercowo-naczyniowych u kobiet. Wobec tych różnic uznano, że badania kliniczne powinny być nie tylko inaczej zaprojektowane, ale także inaczej interpretowane. Przyczyny tych rozbieżności to zapewne różny wpływ estrogenów na zdrowe i zmienione miażdżycowo naczynia wieńcowe. Trudno bowiem oczekiwać, by estrogeny, nawet w długotrwałej terapii, odwróciły w już zmienionej ścianie tętnicy proces, który postępuje latami. Istotne znaczenie może mieć również czas włączenia hormonalnej substytucji od momentu zaistnienia menopauzy. Badanie kliniczne WHI, które przeciwnicy stosowania hormonalnej terapii okresu menopauzy ( menopausal hormone therapy – MHT) uznają za dowód braku korzyści tej terapii w profilaktyce pierwotnej, dotyczyło populacji kobiet w wieku zaawansowanym, będących w okresie menopauzy od wielu lat.