Związki polifenolowe i ich suplementacja u kobiet po menopauzie - Połać, Ireneusz; Bobrowski, Mateusz; Bijak, Michał; Borowiecka, Marta; Stetkiewicz, Tomasz (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2011)
Związki polifenolowe to szeroka grupa związków organicznych będących wtórnymi metabolitami roślinnymi, posiadających w swojej strukturze jeden lub kilka pierścieni aromatycznych i od jednej do kilkunastu grup hydroksylowych, mających charakter kwasowy. Ze względu na różnorodną budowę związki polifenolowe zostały sklasyfikowane w kilka grup: proste fenole, kwasy fenolowe, kumaryny, ksantony, stilbeny, lignany, antrachinony – największą jednak grupę stanowią flawonoidy. Polifenole charakteryzują się różnorodną aktywnością biologiczną. Jako naturalne przeciwutleniacze mogą chronić organizm przed działaniem reaktywnych form tlenu ( reactive oxygen species – ROS) i azotu ( reactive nitrogen species – RNS). Ponadto mają zdolność uszczelniania i rozszerzania naczyń krwionośnych. Związki polifenolowe wykazują właściwości przeciwalergiczne, antybiotyczne, działają przeciwbakteryjnie, przeciwwirusowo i przeciwgrzybiczo, jak również przeciwzapalnie i przeciw- zakrzepowo. Wiele ostatnich badań wykazało, że dieta bogata w związki polifenolowe moduluje wiele biomarkerów chorób sercowo-naczyniowych, a także chorób nowotworowych. Dzięki swoim właściwościom prozdrowotnym obecnie coraz więcej suplementów diety opartych na ekstraktach roślinnych zostaje wprowadzonych do komercyjnego użycia. Badania kliniczne potwierdzają skuteczność suplementacji produktami zawierającymi związki polifenolowe w profilaktyce chorób układu krążenia u kobiet po menopauzie. Polifenole mają również zdolność do hamowania aktywności aromatazy, co oznacza, że mogą być stosowane w profilaktyce raka piersi. Artykuł opisuje charakterystykę i właściwości biologiczne związków polifenolowych oraz badania kliniczne prowadzone na kobietach po menopauzie przyjmujących polifenole.