REHABILITACJARehabilitacja po zabiegach kardiochirurgicznych w świetle stanowiska Sekcji Rehabilitacji Kardiologicznej Europejskiego Towarzystwa Prewencji i Rehabilitacji Kardiologicznej: Secondary prevention through cardiac rehabilitation: from knowledge to implementation - Dylewicz, Piotr; Krzywicka-Michałowska, Monika (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2011)
Rehabilitacja i wtórna profilaktyka u pacjentów poddawanych leczeniu kardiochirurgicznemu mają w chwili obecnej utrwaloną pozycję. Znajduje to potwierdzenie w stanowiskach odpowiednich towarzystw naukowych, a także w stanowiskach politycznych, takich jak European Heart Health Charte r. W niniejszym artykule podjęto próbę skomentowania stanowiska Sekcji Rehabilitacji Kardiologicznej Europejskiego Towarzystwa Prewencji i Rehabilitacji Kardiologicznej (ang. European Association for Cardiovascular Prevention and Rehabilitation – EACPR), które zostało opublikowane w ubiegłym roku. Autorzy opracowania zwracają uwagę, że działania profilaktyczne skupiają się aktualnie przede wszystkim na kardiologii interwencyjnej i leczeniu farmakologicznym. Przynoszą one głównie efekty o charakterze krótkoterminowym. Dla uzyskania trwałej poprawy zdrowia konieczna jest zmiana stylu życia, a do tej niezbędna jest rehabilitacja i edukacja zdrowotna każdego pacjenta. Wobec problemu, który stanowi jedno z podstawowych wyzwań dzisiejszej medycyny, konieczne są międzynarodowe działania, których wyrazem jest komentowane poniżej stanowisko. Zwraca uwagę rozłożenie akcentów i wyszczególnienie w pierwszej kolejności problematyki dotyczącej aktywności fizycznej i badań diagnostycznych służących odpowiedniemu jej dawkowaniu. Po raz pierwszy w tak szerokim zakresie wyodrębiono kwestie związane z grupą chorych po zabiegach kardiochirurgicznych, a szczególnie po transplantacji serca. Zmodyfikowano też wskazania do stacjonarnej rehabilitacji. W opinii komentatorów przedstawione poniżej opracowanie powinno stać się podstawą do dalszej szerokiej dyskusji z udziałem środowisk mających największe doświadczenie w omawianych zagadnieniach.