Wybrane endokrynopatie w menopauzie – wskazówki praktyczne dotyczące diagnostyki - Matuszek, Beata; Nowakowski, Andrzej; Paszkowski, Tomasz (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2011)
W pracy przedstawiono praktyczne wskazówki w zakresie diagnostyki najczęstszych endokrynopatii u kobiet w menopauzie. Częstość występowania zaburzeń funkcji tarczycy i cukrzycy typu 2 zwiększa się wraz z wiekiem, a podłoże hormonalne okresu okołomenopauzalnego stwarza sprzyjające warunki patogenetyczne do rozwoju tych endokrynopatii. Obraz kliniczny, często skąpoobjawowy, może przypominać objawy menopauzy, zaś ich duża różnorodność może maskować obraz zespołów chorobowych z grupy endokrynopatii, co utrudnia właściwe rozpoznanie i stwarza problemy medyczne wymagające interdyscyplinarnej współpracy wielu specjalistów. Nadal nierozwiązanym problem pozostaje kwestia przeprowadzania diagnostycznych badań przesiewowych. Jedni autorzy preferują rutynową diagnostykę tyreologiczną, natomiast inni zalecają jedynie dokładną analizę przypadku i ocenę obecności czynników ryzyka w okresie pomenopauzalnym. Autorzy tej pracy proponują, aby u każdej kobiety w wieku menopauzy wykonać badania diagnostyczne oceniające czynność tarczycy, a dodatkowa obecność wola powinna być wskazaniem do przeprowadzenia rozszerzonej o badania obrazowe diagnostyki tyreologicznej. Natomiast biorąc pod uwagę naturalną historię rozwoju cukrzycy typu 2, a także wielokierunkowy charakter zaburzeń patogenetycznych indukowanych menopauzą, wydaje się, że nie oznaczenie glikemii na czczo, ale wykonanie doustnego testu tolerancji glukozy ( oral glucose tolerance test – OGTT) powinno być głównym parametrem diagnostycznym.