Review paper Acitretin, a systemic retinoid for the treatment of psoriasis – current state of knowledge - Pastuszka, Marta; Kaszuba, Andrzej (Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii, 2011)
Acytretyna, syntetyczny retinoid, jest aktywnym metabolitem etretynatu. Ze względu na korzystne właściwości farmakologiczne praktycznie go zastąpiła i jest stosowana w terapii ciężkich postaci łuszczycy (np. erytrodermii łuszczycowej lub łuszczycy krostkowej). Charakteryzuje się blisko 50-krotnie mniejszą od etretynatu lipofilnością i znacznie krótszym czasem półtrwania. Istnieją jednak dowody, że może ulegać zwrotnej konwersji do etretynatu (zwłaszcza po spożyciu alkoholu). Acytretyna prowadzi do normalizacji wszystkich procesów typowych dla zmian łuszczycowych, tj. zmniejsza nadmierną proliferację keratynocytów, ich nieprawidłowe różnicowanie się oraz gromadzenie nacieku zapalnego. Jej skuteczność jest porównywalna z uzyskiwaną podczas terapii etretynatem (zwykle przepisuje się ją w dawce między 25 mg/dobę a 50 mg/dobę). Często stosuje się ją w leczeniu skojarzonym. Najpoważniejszym zagrożeniem związanym z terapią okazuje się teratogenność (wg klasyfikacji Amerykańskiej Agencji ds. Żywności i Leków dotyczącej preparatów stosowanych w ciąży należy ona do kategorii X). Pozostałe działania niepożądane zależą od dawki. W przeciwieństwie do innych preparatów stosowanych w leczeniu łuszczycy (takich jak metotreksat czy cyklosporyna) nie wywołuje immunosupresji.