Porównanie technik napromieniania chorych na raka stercza: 3-polowa versus 4-polowa - Dymnicka, Magdalena; Milecki, Piotr; Piotrowski, Tomasz (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2003)
Cel pracy. W radioterapii raka stercza znajdują zastosowanie techniki wykorzystujące niewielką liczbę wiązek (3 lub 4) oraz bardziej złożone. Z powodu braku dowodów wskazujących, że techniki o dużej liczbie wiązek mają zdecydowaną przewagę nad 3- i 4-polowymi, w pracy porównano jedynie techniki 3- i 4-polowe u 20 chorych na raka stercza (T1-T2N0M0). Materiał i metody. W tym celu dokonano analizy orientacji wiązek następujących technik: 3-polowej: (3F); 0º, 120º, 240º (T); 0º, 90º, 270º i 4-polowej (4F); 0º, 90º, 180º, 270º. Dla odbytnicy, pęcherza moczowego, głowy kości udowej oraz narządu docelowego oceniono średnią zaaplikowaną dawkę (MTD), ryzyko wystąpienia powikłania popromiennego (NTCP) oraz objętość narządu otrzymującą przyjęty procent dawki referencyjnej (Vx). Dla odbytnicy wybrano następujące parametry: MTD, objętość (V80) dawki całkowitej (73,8 Gy) oraz NTCP. W odniesieniu do pęcherza zastosowano następujące kryteria: MTD, objętość (V80) i 90 proc. (V90) dawki całkowitej (73,8 Gy) oraz NTCP. Ocenę planów napromieniania głowy kości udowej oparto na MTD, objętości (V70) i NTCP. Ponadto dokonano oceny prawdopodobieństwa zniszczenia guza (TCP). Na podstawie opisanych powyżej parametrów porównano techniki stosując metody statystyczne analizy wariancji (ANOVA). Wyniki i podsumowanie. Analiza MTD, TCP w PTV nie ujawniła różnicy statystycznej. Najlepszą ochronę odbytnicy uzyskano dla techniki (T). Rozkład MTD, NTCP oraz V80 i V90 w pęcherzu moczowym był porównywalny dla wszystkich technik. Analiza MTD, NTCP, V70 dla kości udowej uwidoczniła, że technika (F) dawała jej największą ochronę. W podsumowaniu należy podkreślić, że technika 3-polowa (0º, 90º, 270º charakteryzuje się najlepszą ochroną odbytnicy i z tego względu wydaje się godna polecenia.