Wpływ chorób przyzębia na rozwój infekcyjnego zapalenia wsierdzia - Bielacz, Magdalena; Kosek-Hoehne, Karolina; Hoehne, Dominik; Pawlak, Szymon; Janda, Andrzej (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2011)
W krajach rozwiniętych infekcyjne zapalenie wsierdzia (ang. infective endocarditis – IZW) występuje rzadko, ale pomimo postępów, jakie dokonują się w rozpoznawaniu i leczeniu tego schorzenia, wciąż jest ono obarczone wysoką śmiertelnością. Według danych epidemiologicznych, chorobowość wynosi 1,7–6,2 przypadków na 100 000 mieszkańców i wzrasta wraz z wiekiem, a śmiertelność pomimo intensywnej antybiotykoterapii waha się w granicach 10–50%. Niektóre choroby serca i stany kliniczne predysponują do rozwoju IZW, a naruszenie w wyniku przeprowadzanych zabiegów stomatologicznych ciągłości błon śluzowych jamy ustnej, skolonizowanych przez liczną florę bakteryjną, może powodować wniknięcie drobnoustrojów chorobotwórczych do układu krążenia i tym samym przyczynić się do powstania rozwoju IZW. Ryzyko bakteriemii zawiązane z chorobami przyzębia i przeprowadzanymi zabiegami stomatologicznymi jest większe niż w przypadku interwencji chirurgicznej na błonach śluzowych układu moczowo-płciowego i pokarmowego. W posiewach krwi najczęściej izolowanymi drobnoustrojami są paciorkowce, enterokoki, gronkowce koagulazoujemne oraz bakterie Gram-ujemne z grupy HACEK ( Haemophilus, Actinobacillus actinomycetemcomitans, Cardiobacterium hominis, Eikenella i Kingella Kingae ) zasiedlające jamę ustną. W celu zminimalizowania ryzyka zachorowalności na IZW ustalono nowe zalecenia stosowania profilaktyki antybiotykowej.