Stopień zadowolenia z wykonywanej pracy oraz jakość życia zawodowego pracowników zakładów opieki paliatywnej - Mickiewicz, Irena; Krajewska-Kułak, Elżbieta; Kędziora-Kornatowska, Kornelia; Rosłan, Katarzyna (Medycyna Paliatywna/Palliative Medicine, 2011)
Wprowadzenie: Osoby wykonujące zawody, których istotą jest praca z ludźmi, bliskie i częste kontakty z nimi oraz niesienie im pomocy, może dotykać zespół wypalenia zawodowego. Celem pracy jest ocena stopnia zadowolenia z wykonywanej pracy, jakości życia zawodowego oraz stopnia wypalenia zawodowego personelu pracującego w zakładach opieki paliatywnej w województwie podlaskim. Materiał i metody: Badaniem objęto 103 pracowników zakładów opieki paliatywnej. Wykorzystano autorski kwestionariusz ankietowy dotyczący oceny zadowolenia z pracy, obejmujący także 16 aspektów pracy wyodrębnionych przez SHRM oraz kwestionariusze Q-LES-Q SF i MBI. Wyniki: Pracownicy zakładów opieki paliatywnej najczęściej samodzielnie wybierali zawód (87,4%) i z reguły (85,2%) byli zadowoleni ze swojej pracy. Spośród badanych 44% uważało, że pracodawca w dużym stopniu odpowiada za poczucie zadowolenia z pracy. Obecne miejsce pracy innym poleciłoby 57,3%, z otrzymywanego wynagrodzenia było zadowolonych 38,6% respondentów. Pozytywnie swoje relacje ze współpracownikami oceniło 97,2%, z pacjentem 100%, z rodzinami chorych 83,1%, a z przełożonymi 93,9% osób. Miejsce pracy na inne w Polsce zamieniłoby 21%, a za granicą 8,9% badanych. Za główne czynniki przyczyniające się do ewentualnej zmiany obecnego miejsca pracy uznano likwidację miejsca pracy (50%) i niskie zarobki (35,2%). Za główny czynnik mający wpływ na duże zadowolenie uznano dobre stosunki z kolegami (93,9%). Średni poziom wypalenia zawodowego był najwyższy w aspekcie poziomu utraty osiągnięć osobistych (29,8), a najniższy w aspekcie poziomu depersonalizacji (4,5). Wnioski: Personel zakładów opieki paliatywnej był zadowolony z wykonywanej pracy, miał małe trudności z jej wykonywaniem, rozwiązywaniem problemów i podejmowaniem decyzji dotyczących pracy. Za czynnik mający największy wpływ na powyższe uznano relacje z przełożonymi. W samoocenie, relacje ze współpracownikami, przełożonymi i członkami rodzin chorych oceniono w większości jako raczej dobre, natomiast z chorymi jako bardzo dobre. W grupie pracowników zakładów opieki paliatywnej zaobserwowano wszystkie trzy czynniki wypalenia zawodowego. Najbardziej narażoną na wypalenie zawodowe grupą byli pracownicy z ponad 11-letnim stażem pracy w hospicjum oraz posiadający wyższe wykształcenie pielęgniarskie. Respondencie byli raczej zadowoleni ze swojego życia, przy czym niższa ocena jakości życia dotyczyła osób z wykształceniem wyższym pielęgniarskim i kobiet, a wyższa mężczyzn i osób w wieku 20–30 lat.