Erytrodermia łuszczycowa po ogólnym zastosowaniu kortykosteroidów – opis przypadku - Kopeć, Karolina; Jagas, Anna; Jankowska-Konsur, Alina; Maj, Joanna (Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny, 2011)
Wprowadzenie . Erytrodermia (złuszczające zapalenie skóry) to ostry, uogólniony stan zapalny skóry, który obejmuje przynajmniej 90% jej powierzchni. Cechuje się różnym typem oraz stopniem złuszczania, świądem i często stanowi poważne zagrożenie życia. Głównymi przyczynami erytrodermii są: łuszczyca, atopowe zapalenie skóry, reakcje polekowe, ziarniniak grzybiasty i łupież czerwony mieszkowy. Erytrodermia łuszczycowa jest klasyfikowana jako tzw. erytrodermia wtórna. Może się ona rozwinąć spontanicznie lub dużo częściej jest wynikiem nieodpowiedniego leczenia, zwłaszcza kortykosteroidami ogólnie. Cel pracy . Przedstawienie działań niepożądanych po doustnym zastosowaniu kortykosteroidów u pacjentki chorującej na łuszczycę. Opis przypadku . Kobieta 36-letnia, chorująca na łuszczycę zwykłą od 7 lat została przyjęta do Kliniki Dermatologii w marcu 2011 roku z powodu zmian skórnych o charakterze erytrodermii. Pacjentkę przez miesiąc leczono w trybie ambulatoryjnym ogólnie kortykosteroidami, a 3 tygodnie po ich odstawieniu wystąpił gwałtowny wysiew łuszczycy. Przy przyjęciu obserwowano zlewny stan zapalny skóry całego ciała, z obfitym złuszczaniem oraz świądem. W wykonanych badaniach laboratoryjnych stwierdzono wzrost wartości wykładników stanu zapalnego. Zastosowano łączoną terapię lekami immunosupresyjnymi i preparatami zewnętrznymi, uzyskując regresję zmian skórnych i normalizację wyników badań laboratoryjnych. Wnioski. Łuszczyca jest jedną z najczęstszych przyczyn erytrodermii u osób dorosłych. Mimo że w naszej szerokości geograficznej choroba ta dotyczy około 2% populacji i wiedza na temat jej leczenia powinna być powszechna, dotąd zdarzają się przypadki zastosowania kortykosteroidów ogólnie u osób z łuszczycą w terapii zarówno choroby podstawowej, jak i chorób towarzyszących.