Wpływ syntetycznego immunostymulatora polioksydonium na leczenie metotreksatem stosowane u szczurów z adiuwantowym zapaleniem stawów - Rovenský, Jozef; Švik, Karol; Blažíèková, Stanislava; Stanèíková, Mária (Reumatologia/Rheumatology, 2011)
Celem badania była ocena wpływu preparatu polioksydonium (POX) na leczenie adiuwantowego zapalenia stawów ( adjuvant arthritis – AA) metotreksatem (MTX) u szczurów. Szczury z AA leczono metotreksatem (1 mg/kg m.c. na tydzień), polioksydonium (0,1 mg/kg m.c.) lub ich kombinacją przez 28 dni od podania adiuwantu. Wykonano pomiary masy ciała, obrzęku tylnych łap, oszacowano nasilenie zmian w artrogramach (tzw. arthrogram score ) i oznaczono stężenie albumin w surowicy, czyli oceniono parametry będące markerami stanu zapalnego i zapalenia stawów. Leczenie niskimi dawkami MTX znamiennie hamowało aktywność markerów zarówno stanu zapalnego, jak i zapalenia stawów. Stosowanie wyłącznie MTX oraz w skojarzeniu z POX wywoływało znamienny przyrost masy ciała szczurów z zapaleniem stawów. Zastosowanie wyłącznie POX nie wpływało istotnie na obrzęk tylnych łap ani na zmiany punktacji nasilenia zapalenia stawów. Podanie POX w skojarzeniu z MTX znacznie nasilało korzystne oddziaływanie MTX, czego wynikiem było bardziej znamienne zmniejszenie obrzęku tylnych łap i punktacji nasilenia zapalenia stawów. Stężenie albumin w surowicy zwierząt z grupy kontrolnej z zapaleniem stawów było znamiennie niższe niż w grupie kontrolnej zdrowych zwierząt. Zarówno monoterapia MTX, jak i leczenie skojarzone MTX + POX znamiennie hamowały zmniejszanie się stężenia albumin w surowicy. Polioksydonium zwiększyło efektywność leczenia podstawowego AA przy użyciu MTX (tab. I–IV). U pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów ten immunomodulator może zapobiegać zakażeniom wtórnym i przywracać zaburzoną homeostazę immunologiczną.