TORAKOCHIRURGIARozwarstwienie typu B aorty piersiowo-brzusznej – strategia i możliwości leczenia rekonstrukcyjnego - Motyka, Marek; Grodowski, Mieczysław; Pachelski, Wojciech; Walas, Ryszard; Boczej, Rafał; Ruciński, Tomasz (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2011)
Cel pracy: Celem pracy była ocena skuteczności leczenia różnymi metodami chorych z rozwarstwieniem aorty typu B w obserwacji średnio-odległej. Materiał i metody: Badaniem objęto grupę 24 chorych leczonych w naszym ośrodku. Opisano metody i strategie leczenia z oceną wyników w 4-letniej obserwacji. Wyniki : Wszystkie operacje zakończyły się sukcesem technicznym, nie było zgonów w trakcie operacji. W okresie obserwacji zmarło 4 chorych. Dwóch chorych zmarło na oddziale intensywnej terapii (OIT) w 2. i 9. dobie po operacji hybrydowej z powodu niewydolności wielonarządowej, a kolejnych dwóch po endowaskularnym wszczepieniu stentgraftu do aorty zstępującej: pierwszy w 2. dobie z powodu zawału mięśnia sercowego, a drugi po 6 miesiącach w przebiegu udaru mózgu. Wśród 15 chorych operowanych wyłącznie techniką endowaskularną – w 8 przypadkach uzyskano całkowite wykrzepienie kanału rzekomego. U 4 chorych utrzymuje się stabilne rozwarstwienie aorty poniżej założonego stentgraftu. Jeden chory wymagał implantacji dodatkowego stentgraftu 2 lata po operacji, a kolejny chory z niewielkim zaciekiem w okolicy początkowego odcinka stentgraftu wymaga dodatkowej angiografii tomografii komputerowej (angio-TK) po 3 miesiącach od zabiegu – w celu ustalenia dalszej strategii postępowania. Jeden pacjent nie zgłosił się do kontroli. Pacjenci po łączonych operacjach endowaskularnych: u 2 utrzymuje się stabilne, nieme klinicznie rozwarstwienie aorty poniżej stentgraftu, a u pacjenta po implantacji stentgraftu i stentowaniu tętnicy nerkowej lewej całkowicie wyeliminowano patologię. Wśród 4 chorych po operacjach hybrydowych uzyskano bardzo dobry wynik terapeutyczny bezpośredni i odległy. Wnioski: Leczenie interwencyjne rozwarstwienia aorty piersiowo-brzusznej dzięki zindywidualizowanej strategii operacyjnej, w ośrodkach dysponujących doświadczeniem w postępowaniu w tego rodzaju patologii, daje nowe możliwości leczenia.