Epidemiologia przewlekłej białaczki szpikowej - Hellmann, Andrzej; Maciej Zaucha, Jan; Stachera-Grzenkowicz, Małgorzata; Prejzner, Witold; Homenda, Wojciech (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2004)
W pracy przedstawiono podstawowe wskaźniki epidemiologiczne chorych z województwa pomorskiego, u których rozpoznano przewlekłą białaczkę szpikową w latach 1993–2002. Analizie poddano 164 chorych (64 kobiety i 100 mężczyzn), będących pod opieką Kliniki Hematologii w Gdańsku, poradni hematologicznych i szpitali znajdujących się na terenie województwa pomorskiego. Standaryzowany współczynnik zachorowalności na przewlekłą białaczkę szpikową dla całej populacji województwa pomorskiego wynosi 0,9/100 tys. /rok, Wśród mężczyzn był on wyższy (1,1/100 tys. /rok) niż wśród kobiet (0,7/100 tys. /rok). Zachorowalność wśród mężczyzn była prawie 2-krotnie większa niż kobiet (1,9:1) Wśród mężczyzn najwyższą zachorowalność 3,21/100 tys. /rok, stwierdzono w grupie wiekowej powyżej 60. roku życia. Podobnie u kobiet standaryzowany współczynnik zachorowalności największy był w grupie wiekowej powyżej 60. roku życia. Całkowita chorobowość w roku 2002 osiągnęła wartość 4,0/100 tys. mieszkańców. Najwyższy wskaźnik umieralności wynoszący 1,59/100 tys. ludności występował w grupie osób powyżej 60. roku życia. Najwięcej rozpoznań przewlekłej białaczki szpikowej postawiono w roku 2001 – 25 przypadków, najmniej w roku 1993 i 2000 – po 10 przypadków. Średni wiek chorych w chwili rozpoznania wynosił 52 lata. Starszą populację tworzyły kobiety ze średnią wieku 55 lat, u mężczyzn średni wiek w chwili rozpoznania wynosił 50 lat. Większość chorych w momencie rozpoznania pbsz była w fazie przewlekłej (89,7 proc.). Ekstrapolując wyniki badań w województwie pomorskim na całą Polskę stwierdzić można, że obecnie w kraju na pbsz choruje ok. 1 400 chorych.