Artykuł oryginalnyOcena gotowości do odchudzania u pacjentów z nadwagą i otyłością w poradni i na oddziale szpitalnym - Grabańska, Katarzyna; Kręgielska-Narożna, Matylda; Kujawska-Łuczak, Magdalena; Pupek-Musialik, Danuta (Przegląd Kardiodiabetologiczny/Cardio-Diabetological Review, 2011)
Wstęp : Otyłość i nadwaga przybrały rozmiar epidemii. Problem ten dotyczy ludzi bez względu na ich płeć i rasę. Podstawą leczenia nadwagi i otyłości są zmiany w stylu życia, dieta i odpowiednie leczenie farmakologiczne. Zwraca się również uwagę na psychologiczne uwarunkowania nadmiernej masy ciała, w szczególności na poziom motywacji, która może prognozować efektywność terapii odchudzającej. Cel: Celem badania było oszacowanie subiektywnej gotowości pacjentów do podjęcia próby odchudzania. Materiał i metody: Badanie za pomocą ankiety przeprowadzono w grupie 88 wybranych pacjentów od lipca do września 2011 r. Kryterium przystąpienia do badania była obecność nadwagi lub otyłości. W badaniu wzięli udział pacjenci Oddziału i Poradni Chorób Wewnętrznych, Zaburzeń Metabolicznych i Nadciśnienia Tętniczego w Poznaniu. Grupa badana składała się z 54 kobiet i 34 mężczyzn, z czego 15,9% miało nadwagę, a 84,1% było otyłych. Wyniki : Na podstawie wyników ankiety 61,4% pacjentów zakwalifikowano do grupy o średniej motywacji, 27,2% do grupy z niską motywacją i tylko 11,4% do grupy o wysokiej motywacji do odchudzania. Wśród mężczyzn znalazło się więcej pacjentów o niskiej motywacji (35,2%) niż wśród kobiet (22,2%). Należy zauważyć, że młodsi pacjenci byli częściej gorzej zmotywowani (45,0%) niż starsi (18,2%). Wśród pacjentów, którzy wcześniej podejmowali nieskuteczne próby odchudzania, stwierdzono 36,0% osób z niskim poziomem motywacji. Odsetek osób o niskiej motywacji w grupie pacjentów, którzy podejmowali wcześniej efektywne próby odchudzania, był mały (12,5%). Pacjenci z silną motywacją byli w mniejszości w grupie z wysokim ciśnieniem tętniczym (10,0%). W trakcie badania okazało się, że pacjenci z wyższym poziomem wykształcenia mieli mniejszą motywację (72,2%) niż pacjenci o niższym poziomie wykształcenia (8,3%, 22,2%). Wśród tych osób, które oceniały swój poziom wiedzy dotyczącej żywienia wysoko, znalazło się tylko 17,6% pacjentów o wysokim poziomie motywacji i aż 41,2% słabo zmotywowanych do odchudzania. Wnioski: Najwięcej pacjentów zostało zakwalifikowanych do grupy osób o średniej motywacji. Kobiety były mocniej zmotywowane do odchudzania niż mężczyźni. Starsi pacjenci byli bardziej zmotywowani do odchudzania niż młodsi. Osoby, które wcześniej podejmowały już próby odchudzania, częściej deklarowały niski poziom motywacji do odchudzania. Obecność nadciśnienia tętniczego negatywnie wpływała na poziom motywacji do podejmowania prób odchudzania. Pacjenci z dużą wiedzą dotyczącą żywienia i z wyższym poziomem wykształcenia byli najsłabiej zmotywowaną grupą. Konieczne są dalsze badania w celu ustalenia czynników wpływających na motywację pacjentów do odchudzania.