NIEWYDOLNOŚĆ SERCA I PŁUC, TRANSPLANTOLOGIASkuteczna terapia cydofowirem u chorego po transplantacji serca z oporną infekcją cytomegalowirusową – opis przypadku - Krynicka-Mazurek, Anna; Zakliczyński, Michał; Nożyński, Jerzy; Przybylski, Roman; Zembala, Marian (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2012)
Infekcja wirusem cytomegalii (ang. cytomegalovirus – CMV) stanowi poważne zagrożenie dla pacjentów po transplantacji narządów. Dotyczy to nie tylko wczesnego okresu pooperacyjnego, ale przez działanie pośrednie CMV przyczynia się również do ograniczenia długoterminowego przeżycia. Okresem typowym dla rozwoju infekcji CMV jest czas od drugiego do szóstego miesiąca po operacji. Jako późną infekcję CMV opisuje się zakażenie występujące powyżej 6. miesiąca po zabiegu transplantacji. Często charakteryzuje się ona atypowym przebiegiem, dlatego zakażenie CMV powinno być brane pod uwagę w diagnostyce różnicowej zawsze, niezależnie od czasu, jaki upłynął od zabiegu transplantacji. W artykule zaprezentowano przypadek kliniczny atypowej infekcji CMV u pacjenta po zabiegu ortotopowego przeszczepienia serca. Jest on interesujący z uwagi na czas wystąpienia oraz z powodu braku klasycznych objawów tej infekcji. Opisano również doświadczenia autorów w stosowaniu leku przeciwwirusowego – cydofowiru, który jest sporadycznie stosowany u pacjentów po transplantacji narządów unaczynionych.