Artykuł oryginalnySkuteczność kwasu α-liponowego w preparacie Neurolipon-MIP 600 w leczeniu neuropatii obwodowej u chorych na cukrzycę typu 2 - Dworacka, Marzena; Krzyżagórska, Ewa; Zielińska-Kuzemko, Magdalena; Wesołowska, Anna; Winiarska, Hanna (Przegląd Kardiodiabetologiczny/Cardio-Diabetological Review, 2012)
Wprowadzenie Spośród neuropatii związanych z przebiegiem cukrzycy najczęściej występuje przewlekła polineuropatia czuciowo--ruchowa. Większość chorych odczuwa z tego powodu bardzo nasilony ból i dolegliwości o charakterze parestezji. Postępująca neuropatia może być też źródłem wielu poważnych powikłań. Większość leków stosowanych w związku z neuropatią to leki objawowe charakteryzujące się niewielką skutecznością i niezadowalającą tolerancją. Kwas α-liponowy jest jedną z nielicznych dobrze tolerowanych substancji oddziałujących na mechanizmy patogenetyczne neuropatii. Cel : Wyjaśnienie, czy kwas α-liponowy stosowany w małych dawkach jest skuteczny w leczeniu chorych na cukrzycę typu 2 z objawami neuropatii obwodowej, niezależnie od stopnia wyrównania metabolicznego. Materiał i metody : Zbadano 30 chorych na cukrzycę typu 2 z objawami przewlekłej cukrzycowej polineuropatii czuciowo-ruchowej. Wszystkie osoby od dnia rozpoczęcia badania przez kolejne 90 dni przyjmowały doustnie kwas α-liponowy w jednej dawce dobowej wynoszącej 600 mg. U każdego z badanych przed rozpoczęciem obserwacji i po jej zakończeniu przeprowadzono badanie neurologiczne oraz oceniono wykładniki wyrównania metabolicznego. Wyniki : Stosowanie kwasu α-liponowego wpływa na ustępowanie lub zmniejszenie bólu i parestezji, a co istotne – efekt ten nie zależy od stopnia kontroli cukrzycy. W badaniu przedmiotowym odnotowano także zmniejszenie niedoborów neurologicznych w zakresie czucia bólu i ucisku oraz czucia temperatury, ale efekt ten jest osłabiony poprzez nasilenie zaburzeń metabolicznych w przebiegu cukrzycy. Wnioski : Doustne leczenie kwasem α-liponowym w dawce 600 mg w postaci preparatu Neurolipon-MIP 600 pozwala na osiągnięcie poprawy klinicznej w zakresie objawów neurologicznych u chorych na cukrzycę typu 2 z objawami przewlekłej cukrzycowej polineuropatii czuciowo-ruchowej.